عرضِ حاجت در حريم حضرتت محتاج نيست * رازِ كس مخفى نمانَد با فروغ راى تو
حافظ اندر حضرتت لافِ غلامى مىزند * بر اميد عفوِ جان بخشِ جهان بخشاىِ تو
[ 402 / 8 و 9 ]
دورم به صورت از درِ دولت سراىِ دوست * ليكن به جان و دل ز مقيمانِ حضرتم
[ 306 / 8 ]
قدس
؛ پاكى ، پاك و منزّه بودن ، پاكى ، تنزيه ، عالم مجرّدات ، بهشت ، جبرئيل .
تركيب « حضرت قدسى » : صقع واجب تعالى :
گر مقدَّس گردد ، اندر حضرتِ قدسى كسى * همچو قدّوسان بُوَد ، در خُلْد فيها خالدون
[ سنايى ] رجوع به [ حكمت اشراق ص 163 ] گردد .
تويى آن جوهرِ پاكيزه كه در عالَمِ قُدس * ذكرِ خير تو ، بُوَد حاصلِ تسبيحِ مَلَكْ
[ حافظ ، غزل 295 / 2 ص 606 ]
چگونه طوف كنم در فضاىِ عالمِ قُدس * چو در سراچهء تركيب ، تخته بندِ تنم
[ حافظ غزل ، 334 / 4 ص 684 ]
طايرِ گلشنِ قدسم ، چه دهم شرحِ فِراق * كه در اين دامگهِ حادثه چون افتادم
[ حافظ ، غزل 310 / 2 ص 636 ]
همّتم بدرقهء راه كن اى طايرِ قدس * كه دراز است رهِ مقصد و من نو سَفَرم
[ 316 / 3 ]
مژدهء وصلِ تو كو ، كز سرِ جان برخيزم * طايرِ قدسم و از دامِ جهان برخيزم
[ حافظ غزل 328 / 1 ص 672 ]
صوفىِ صومعهء عالَمِ قدسم ، ليكن * حاليا ، ديرِ مغان است ، حوالتگاهم
[ حافظ ، غزل 353 / 5 ص 723 ]