امام صادق ( ع ) فرموده است : لا يستغنى اهل كلّ بلد عن ثلثة يفزع اليه في امر دنياهم و آخرتهم فانّ عدموا ذلك كانوا همجا : فقيه عالم ورع ، و امير خيّر مطاع ، و طبيب بصير ثقة . « 1 » اهالى هيچ بلدى از سه طبقه ، در راه تأمين امور دنيا و دين خود بينياز نيستند ، هر جا كه مردم ، فاقد اين سه طبقه باشند زندگى آنان زندگى حشرات و حيوانات است نه زندگى انسان : اول فقيهى كه داراى علم و تقوى باشد ، دوم زمامدارى كه خيرخواه و فرمانروا باشد ، سوم طبيبى كه در كار خود بصير و مورد اعتماد مردم باشد . در اين حديث امام صادق عليه السّلام طبيب را يكى از اركان مدنيت و از پايه‌هاى زندگى انسانى معرّفى فرموده است . در بارهء مراجعه بطبيب على عليه السّلام فرموده است : من كتم الاطبّاء مرضه خان بدنه . « 2 » كسى كه ناخوشى خود را از پزشكان پنهان كند به بدن خود خيانت كرده است . در بارهء طب و درمان مرضى روايات بسيارى است .