* ( 1094 - وفات مرحوم سيد ابو طالب همدانى ، ره ) *
وى فرزند مرحوم سيد عبد المطلب حسينى « 1 » از احفاد مير سيد على مدفون در همدان و خود از علما و فقهاء نجف بوده و در نزد مرحوم حاجى شيخ محمد حسن نجفى كه در همين سال ( ش 1101 ) بيايد درس خوانده تا در فقه و اصول براعتى تمام بهم رسانيده ، و كتب چندى تأليف كرد : اول « ترجمه كتاب نجاة العباد » استاد مرقومش كه آن را بأمر وى ترجمه نموده .
دويم كتاب « المواهب العلوية » در شرح أحكام نبويه كه شرح « شرايع » است و فقط كتاب طهارت از آن بيرون آمده .
و در محرم يا صفر اين سال - مطابق قوس ماه برجى - در نجف وفات كرده ، زيراكه در « الذريعة » فرمايد او شش ماه پيش از استاد مرقومش وفات كرد ، و چون حاجى شيخ محمد حسن چنانكه بيايد در غره شعبان اين سال وفات كرده ، ازاينرو مىبينيم كه سيد ابو طالب
هامش
- بوده كه بلا عقب در حدود ( 1322 ) وفات يافته . و ديگرى آغا بىبى بيگم قبلا زوجه پسر خالش سيد صدر الدّين ( متوفى ع 2 / 1322 ) در نجف فرزند سيد ابو جعفر مذكور بوده و از او دخترى آورده كه بزوجيت آقاى سيد نور الدّين مقدس بيدآبادى درآمده ، و پس از وفات سيد صدر الدّين مرقوم با دائىزاده ديگرش آقا سيد صدر الدّين عاملى ( متوفى حدود 1360 ) فرزند سيد محمد جواد بن سيد محمد على آقا مجتهد ازدواج نموده از او نيز فرزندانى دارد ، و اين مخدره در اوائل شوال 1388 در اصفهان وفات يافت م .
( 1 ) در كتاب « الكرام البررة : 42 » كه شرح حال صاحب عنوان را نوشتهاند حسنى است و لا بد در چاپ اشتباه شده زيرا در ساير مواضعى كه از او و فرزند و نوادهاش ياد كردهاند چه در « الذريعة » و چه در « نقباء البشر » همه جا حسينى نوشتهاند . براى اطلاع بيشتر از احوال صاحب ترجمه و خاندانش رجوع شود بكتابهاى يادشده و كتاب « بزرگان و سخنسرايان همدان 2 : 46 ، 47 ، 79 ، 231 » و مآخذ مذكور در آنها . م .