فقلت لها : أسرفت فى لوم ماجد * و تأنيب قرم لا تنال مراتبه
ألا فاقصرى عنى فما الذل شيمتى * و لا كسب عندى فوق ما أنا كاسبه
فما المال يا سلمى سوى الحظ فاعدلى * عن العذل ان العذل تؤذى عقاربه
انتهى مختصرا « 1 » .
* ( 1084 - وفات جيمز موريهء انگليسى ) *
جيمز موريه از مردم انگلستان است ، و از قرارى كه از شماره 5 سال 1 « مجلهء يادگار » برمىآيد مردى فاضل و دانشمند بوده لكن با ايران و ايرانى نهايت عداوت داشته و در تأليفات خود تا توانسته أغراض شخصى در اين مورد به كار برده و مذمت آنان را نگاشته . اين مرد در حدود ( 1194 ) در ازمير متولد شده و پدران او اصلا فرانسهئى بودهاند و لكن خود تبعيت انگليس را اختيار كرده و چندين بار به سمت منشىگرى قونسول آن دولت بايران آمد كه در نخستين مرتبهء آن در 28 ذىالحجه سنه 1222 بتهران رسيد ، و براى آخرين دفعه در 2 ذىالقعده سنه 1230 از تهران بعزم لندن بيرون شده و ديگر بايران نيامد . و در مدت اقامت در ايران همواره باطنا بكارهائى كه بر ضرر دولت آن باشد اقدام و همچنين در لندن موجب اخلال امر محصلين ايرانى در آن شهر مىگرديد ، و بدتر از همه در سنه 1239 كتاب « حاجى بابا اصفهانى » را بطور افسانه و رمان در مذمت ايرانيان بانگليسى تأليف كرده كه اينك پارسى آن در چندين جلد منتشر و معروف است ، و در اين كتاب كه اولين تأليفى است مربوط
هامش
( 1 ) مؤلف « الكرام البررة : 246 » در آخر ترجمهء كوتاهى كه از صاحب عنوان آورده فرمايد : وى بسال 1265 در حال غربت بمسقط وفات يافت و جنازهاش بنجف اشرف حمل شد ، و سيد حيدر حلى قصيدهئى در رثاء او سروده كه در « ديوان » او مندرجست ، و او فرزندى داشت بنام سيد محمد على كه داماد سيد مهدى قزوينى بود ، انتهى . م .