و خود دانشمندى كبير و اديبى جليل بوده ، و بطورىكه در « ديوان سيد موسى طالقانى :
416 پاورقى » نوشته ؛ در اين سال در حله متولد شده ، و علوم اوليه را در نزد شيخ حسن فلوجى و غير او خوانده ، و سپس مهاجرت بنجف اشرف نمود و آنجا در خدمت شيخ انصارى و شيخ مهدى آل كاشف الغطا چندى تحصيل كرد ، و چون پدرش بنجف برگشت بمحضر درس او حاضر شده تا از وى به اجازه اجتهاد نائل شد چنان كه از آن جناب از حال او و برادرش ميرزا جعفر سؤال كردند فرمود : ميرزا جعفر اعلم و ميرزا صالح افقه است !
و او بعضى از مؤلفات ناقصهء پدر خود را تمام نموده ، و آخر در شب سهشنبه بيستم ماه محرم الحرام سنه 1304 هزار و سيصد و چهار - مطابق ( . . . ) ميزان ماه برجى - وفات كرده و نزد پدرش دفن شد .
* ( 906 - تولد شاطر عباس صبوحى قمى ) *
وى فرزند كربلائى محمد على بن مشهدى مراد ، و خود از شعراء امجاد اين عصر بود ، و بطورىكه از پشت ديوانش كه در سنه 1346 در طهران چاپ شده برمىآيد ؛ در اين سال در قم متولد شده و در طهران توطن نموده و بشغل شاطر نانوائى پرداخته ، و طبع شعرش موهبتى و در غزلسرائى قريحتى خاص داشته و مضامين بكر به كار مىزده ، و در همان زمان حياتش اشعار كمش نقل مجالس گرديده ، و « ديوان » مرقومش در حدود دويست بيت است . و پس از پنجاه و هشت سال قمرى عمر در سنه 1315 هزار و سيصد و پانزده وفات كرده .