اول كتاب « اسعد كتاب » در فصل الخطاب . دويم كتاب « اوضح منهج » در مناسك حج ، كه پس از برگشتن از مكه تأليف كرده . سيم كتاب « البهجة البهيّة » در اعراب « آجروميه » تأليف ابن آجروم صنهاجى فاسى ، كه در أوان كودكى تأليف كرده . چهارم كتاب « الروضة اليانعه » در بيان سفرهء رابعه . پنجم كتاب « الفوائد الآلوسية » در شرح « رسالهء اندلسيه » كه آن كتاب كوچكى است در عروض ، و برادرزادهاش سيد على آلوسى تعليقاتى بر آن دارد . ششم كتاب « الفوائد السعديه » در شرح « عضديه » . هفتم كتاب « فيوضات القريحة » در شرح « صفيحه » . هشتم كتاب « القول الماضى » در واجبات مفتى و قاضى . نهم كتاب « النهجة المرضيه » در شرح « اندلسيه » .
سيد عبد الباقى در أواخر عمر خود قاضى تبليس شده و در آنجا بيمار گرديد و ببغداد برگشت ، و پس از مدت نود و دو سال و دو روز عمر در بامداد روز شنبه بيست و يكم ماه صفر الخير سنه هزار و دويست و نود و دو - مطابق ( . . . ) حمل ماه برجى - وفات كرده و نزد پدر خود دفن شد و فرزندانى از خود برگذار نمود ؛ چنان كه در « المسك الاذفر » فرموده .
* ( 747 - وفات فتحعلى شاه ، خاقان قاجار ) *
وى فرزند حسينقلى خان جهانسوز ابن محمد حسن خان قاجار بوده .
محمد حسن خان در جلد اول ، مقدمه ( ص 15 ) گذشت .
فرزندش حسينقلى خان مردى دلاور و شجاع بوده ، تولدش سنه 1164 ، كشته شدنش شب 4 شنبه 12 صفر سنه 1189 ؛ قبرش در نجف .
فرزندش فتحعلى شاه از معاريف سلاطين جهان و در كثرت ازدواج و اولاد تاكنون به اندازه او در كتب تواريخ و غيره كه به نظر رسيده ديده نشده ، الا ابو عبد اللّه عمر جعفر الملك 6 الملتانى ابو عبد اللّه ابن محمد 5 بن ابو محمد عبد اللّه 4 بن ابو عمر محمد 3 بن ابو حفص محمد الاطرف 2 ابن حضرت امير المؤمنين ( صلوات اللّه و سلامه عليه ) ؛ كه او زيادتر از فتحعلى شاه فرزند داشته ؛ چه در