تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1348

مساهمون:

ص١٣٤٨

* ( 743 - وفات قانع ، شاعر لكهنوى ) *

قانع ، نامش مير فدا حسين ، و خود معلم شاهزاده محمد بابر ابن واجد عليشاه آخرين ملوك هند در كلكته بوده ، كه « ديوانى در شعر » دارد ، و در اين سال وفات نموده ، چنان كه در « الذريعة 9 : 874 شماره 807 » فرموده .

* ( 744 - تولد شيخ محمد على سودانى نجفى ) *

وى به‌طورىكه در « نقباء البشر : 1554 ش 2073 » نوشته فرزند هلال كندى ، و خود عالمى جليل و اديبى فاضل بوده ، كه در اين سال متولد شده ، و علوم مقدماتى را در نزد بعضى از اهل فضل قرائت نموده ، و در فقه و اصول در خدمت شيخ حسن بن شيخ جعفر و شيخ مهدى ابن شيخ على بن شيخ جعفر و شيخ محمد حسين كاظمينى و غيره درس خوانده تا از اهل فضل معدودين و علماء نابهين گرديد ، و در لغت براعتى تمام بهم رسانيد چندان‌كه در معظم مواد و ألفاظ لغويه بتحقيق و فهم و دقت مستحضر بود ، و شعر هم مىگفته ، و بنا به خواهش مردمان قريهء ذى الكفل براى هدايت و ارشاد بدان محل رفت ، و پس از چندى بنجف برگشته و آنجا پس از مدت هفتاد و يك سال عمر ، در سنه هزار و سيصد و بيست وفات كرد ، و دو دختر باز گذاشت كه يكى از آنها زوجهء شيخ طاهر سودانى و مادر فرزندش شيخ كاظم شاعر معروف بوده .