از علما و حكماء آن عصر در آن شهر تحصيل كرده تا خود حكيمى بزرگوار و عالمى نام بردار گرديد ، و بتدريس و تأليف اشتغال ورزيد .
در « قصص العلماء : 107 » نوشته كه باعث اشتهار او ميرزا محمد باقر نواب گرديد كه بتوسط وى مستمرى و دهاتى از طرف جعفر خان زند بوى واگذار شد ، انتهى . و يكى از آنها قريهء علىآباد در يك ميلى تقريبى قريه حبيبآباد مولد و موطن اين فقير ( در راه اصفهان ) است كه آن را تاكنون براى امتياز از ساير دهات موسوم بدين نام علىآباد ملا على مىگويند .
و او تأليفات چندى دارد : اول « تفسير سوره توحيد » زياده بر سههزار بيت . دويم كتاب « حجة الاسلام » در رد شبهات پادرى نصرانى ( كه در احوال حاج ملا احمد نراقى ذكر شد ) انجام تأليف آن سنه 1232 . سيم « شرح حديث حضرت امير المؤمنين عليه السلام » . چهارم « حواشى شرح اصول » ملا صدرا ، كه اين دو را در « قصص العلماء » در احوال وى در ضمن عنوان سيد حجة الاسلام ( ص 121 ) ذكر كرده ، و ننوشته كه شرح كدام حديث حضرت امير المؤمنين است ، و شرح اصول ملا صدرا البتّه « شرح اصول كافى » تأليف ملا صدرا است .
در « قصص العلماء : 120 » نوشته كه وى در بدايت امر تقليد از ميرزاى قمى مىكرد ، و سپس از سيد حجة الاسلام تقليد مىنموده . و نيز بنا بمرقومات « قصص : 55 » در اول عنوان آقا سيد محمد باقر قزوينى ، وى در خط شكسته سرآمد اهل زمان بوده و نزد درويش مشق كرده بود ، انتهى . و مقصود از درويش در اينجا مرحوم درويش عبد المجيد مهرانى طالقانى خوشنويس معروف در خط شكسته است كه شعر هم مىگفته و تخلص مجيد مىنموده و در سنه 1185 وفات كرده ، و در تخت فولاد در وسط قبرستانچه كوچكى كه ما بين تكيه خاتونآبادىها و تكيه مير است دفن شده .
و چندين نفر نزد آخوند مرقوم صاحب عنوان درس خواندهاند : اول ملا آقاى حكيم قزوينى . دويم حاجى محمد جعفر لنگرودى ساكن اصفهان . سيم آقا سيد رضى مازندرانى ، نيز ساكن اصفهان . چهارم آقا سيد محمد حسين تنكابنى ساكن طهران ،
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1265
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١٢٦٥