تا از جمله علماى معروف اصفهان گرديد ، بهطورىكه در آن عصر بعد از سيد حجة الاسلام و حاجى كرباسى از همهء علماء اصفهان پيش افتاد ، و از مرحوم حاجى سيد محمد قصير ( كه در 1255 بيايد ) اجازت روايت بهمرسانيد چنانكه آن اجازه را در « رساله » مرقومه نقل كرده ، و در مسجد جارچى و مسجد حاجى رضا ( كه هر دو در بازار گلشن مىباشند ) امامت مىكرده ، و در غايت زهد و تقوى و قناعت بسر مىبرده ، و چند كرامت در آن « رساله » از وى نوشته ، و تأليفات چندى دارد :
اول « حاشيه بر حاشيه ملا ميرزا جان » ، ( كه ظاهرا مقصود حاشيهئى باشد كه ملا - ميرزا جان باغنوى شيرازى بر « شرح قاضى عضد ايجى بر مختصر كتاب منتهى السؤل و الأمل » در علم اصول و جدل كه اصل و مختصر هر دو از اين حاجب است ؛ نوشته باشد ) .
دويم « حاشيه بر مدارك » . سيم حاشيه بر برخى از كتب ديگر غير از اينها . چهارم كتاب « الكواكب الضيائية » در شرح زبدة البهائية ( يعنى « زبده » شيخ بهائى در اصول فقه ) كه آن شرح بزرگى است در دو جلد حاوى اقوال علماى محققين و حكماى متألهين و غيره ، انجام تأليف جلد اول آن نيمه ج 2 سنه 1232 .
و او در شب بيست و چهارم ماه ربيع المولود اين سال ( چنان كه بر روى سنگ قبرش نوشته ) - مطابق ( . . . ) سنبله ماه برجى - وفات كرده ، و در « رساله » مرقومه در چهاردهم اين ماه نوشته ، و در تخت پولاد در حوالى قبر فاضل هندى دفن شد ، و هم اينك قبر او آنجا بر روى سكوئى معين و معلوم است .
و از « رسالهء » مذكوره چنين برآيد كه او چهار نفر پسر و سه دختر داشته ، و از پسران :
اول سيد محمد ابراهيم كه چندان اهل علم نبوده . دويم سيد محمد جعفر كه از علما و مجاز از شيخ محمد حسن نجفى ( كه در 1266 بيايد ) و شيخ محسن خنفر ( كه در 1271 بيايد ) و غيره بوده و از علم حكمت هم بهره داشته ، و در برابر قبر پدر خود قريب بيست ذرع فاصله دفن است ، و فرزند او ميرزا سيد على جهاد اكبر در ( 1365 ) بيايد . سيم سيد محمد رضا كه در ( 1302 ) بيايد . چهارم سيد محمد باقر كه مردى مقدس بوده و در جوانى در
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1263
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١٢٦٣