كه اين چند نفر را در « قصص العلماء : 72 » نوشته ، و فرمايد : من در نزد اينها در علم معقول درس خواندهام ، و آقا سيد محمد حسين را دائى خود نوشته و گويد : در آن عهد در علم حكمت در مملكت ايران أوحد أهل زمان بوده و در مدرسه خان مروى تدريس مىنموده ، انتهى .
پنجم ملا اسماعيل واحد العين اصفهانى كه نيز در « قصص : 39 » وى را شاگرد آن جناب نوشته . ششم ميرزا سليمان تنكابنى چنان كه نيز فرزندش ميرزا محمد در « قصص :
59 » وى را شاگرد آن جناب نوشته . هفتم ملا عبد اللّه زنوزى كه در ( 1257 ) بيايد .
هشتم حاجى ملا هادى سبزوارى كه در جلد دويم ( سال 1212 ) گذشت ، و اين دو نفر را در « قصص :
120 » ذكر كرده .
مرحوم آخوند در بيست و دويم ماه رجب الفرد اين سال ، چنان كه در « الذريعة 5 : 209 » فرموده - مطابق ( . . . ) جدى ماه برجى - در اصفهان وفات كرده و نعش او را حمل بنجف نموده ، و چنان كه در « قصص : 121 » فرموده شيخ على بن شيخ جعفر نجفى باستقبال آن آمده و خود آن را بدوش گرفته و حسب الوصيه در كفشكن حرم حضرت امير المؤمنين ( عليه السلام ) دفن كردند ، انتهى . يعنى در زير كفشكن آستانه در طوسى .
و او فرزندى داشته بنام ميرزا محمد حسن كه بنا بمرقومات « قصص : 46 » عالم و حكيم بوده و نزد پدرش درس خوانده ، و او فرزندى داشته بنام عبد الحسين چنان كه از « قصص ص مذكوره » مفهوم مىشود ، و همچنين دختر مرحوم ملا على صاحب عنوان زوجهء حاجى ميرزا جعفر بن مير على اكبر مير محمد صادقى بوده كه در ( 1300 ) بيايد « 1 » .
هامش
( 1 ) مقدارى از آثار و خطوط آخوند ملا على نورى صاحب عنوان در كتابخانه روضاتى موجود است . و داستان وى با ميرزاى قمى در ج 3 ( ص 919 ) گذشت . م .