* ( 609 - وفات حاجى ميرزا محمد مهدى 32 قاضى القضاة تبريزى ) *
وى فرزند ميرزا محمد تقى 31 قاضى است ( كه در 1220 گذشت ) ، و خود بهطورىكه در « شجرهنامهء سادات وهابىها : 46 » نوشته ؛ از مشاهير و معاريف عهد خويش بوده و در زهد و عبادت ضرب المثل قرار گرفته ، و از أوان جوانى تا آخر عمر يوميهاى از او فوت نشده ، و در فطانت و ذكاوت و كثرت تواضع و حلم و حسن معاشرت و ملجئيت فقرا و مساكين فوق الوصف بوده ، و در نهايت شرف و شخصيت و تصدر و رياست زندگانى را بسر برده ، و بعد از والدش متصدى قضاوت و از أركان عمده شهر تبريز بوده ، و وصيتنامهئى در خطاب به اولادش دارد ، و از آثارش تأسيس ماهوتخانه و شال خلجان است ، انتهى مختصرا .
و همانا او چنان كه در « الذريعة 8 : 299 » فرموده كتابهاى آباء و أجدادى خود را كه هماره پسران از پدران به ارث مىبردهاند جمعآورى نموده و بعضى از كتبى كه در آن يافت نمىشده مانند « بحار » و « أسفار » و غيره امر باستنساخ آنها كرده ، و بالاخره كتابخانهئى تأسيس فرموده كه پس از وى بفرزندش ميرزا عبد الجبار رسيده .
و او شاگرد سيد بحر العلوم و ميرزا محمد مهدى شهرستانى بوده ، و از ميرزاى مرقوم باجازهئى كه تاريخ آن رجب سنه 1189 است روايت نموده ، و چنان كه در « الذريعة 4 ش 2157 » نوشته « كتابى در توحيد » تأليف فرموده ، و در اين سال وفات نموده ، انتهى .
و ميرزا حسن خان سرهنگ شاعر تبريزى ( چنان كه در « مجمع الفصحا 2 : 183 » نوشته ) اين رباعى را در تاريخ وفات وى گفته :
قاضى ز جهان نديده جز بدعهدى * بدرود جهان كرده پس از او شهدى
تاريخ وفات خواست از من گفتم : * مسكن ببهشت كرده سيد مهدى
1241