نزع القضاء عن نبلة فى قوسه * فمضت يزجيها « 1 » لغايتها الردى
و رمت أبا المهدى طه أرخوا : * فتهدمت و اللّه أركان الهدى
1323
و ديگرى چنين گفته :
أجاب طه مذ دعا مستبشرا * بما أعد للضيوف من قرى
سرى الى باريه و هو قائل * « عند الصباح به حمد القوم السرى »
و طار قلب المجد حين أرخوا : * أيتم طه شرعه المطهرا
1323 - 3 - 1326
مصراع چهارم اشاره بمثلى است معروف كه ترجمهاش اين است : « در نزد بامداد مىپسندند قوم راه رفتن در شب را . قال فى « ق » : السرى - كالهدى - : سير عامة الليل ، و يذكر ، سرى يسرى سرى و سرى و مسرى و سرية ، و يضم . يعنى هركه شب راه برود در نزد صبح مىفهمد چه كار خوبى كرده و در روز آسوده مىباشد و ستايش مىكند راه رفتن در شب را ، و مناسبت آن با صاحب ترجمه اينكه در اين دنيا كه عالم ظلمت است حركت و سير الى اللّه آدمى را در روز قيامت ( كه يوم تبلى السرائر است ) آسوده مىدارد .
و چنان كه از « جريدهء چهرهنما ، سال 8 شماره 24 ص 4 » برمىآيد وى پسرى داشته بنام شيخ على ، و هم دخترى داشته كه او زوجه حاجى شيخ عبد الهادى همدانى نجفى ( از بزرگان علماء آن عصر ) بوده ، چنان كه در « مغتنم الدرر 3 : 654 » فرموده .
هامش
( 1 ) قال فى « ق » فى باب الواو و الياء فصل الزاى مع الياء : زجاه : ساقه و دفعه ، كزجاه و أزجاه .