و مقابيس جمع مقباس است كه هر دو بمعنى چراغ مىباشد . در « روضات » فرمايد : از اين كتاب سعهء اطلاعات و وفور اسباب كار و كتب او معلوم مىشود ؛ چنان كه در جايى از آن بمناسبت نوشته كه قطعهئى از « رساله على بن بابويه » در نزد او بوده ، انتهى .
شانزدهم كتاب « مناهج الاعمال » در اصول .
هفدهم كتاب « منهج التحقيق » در توسعه و تضييق .
هيجدهم « نظم زبدة الاصول » شيخ بهائى .
نوزدهم كتاب « وسائل » در فقه . و بعضى از تأليفات او در واقعه طاعون عراق در زيرزمين تلف شده و از بين رفت .
و او اجازهء روايت از آقاى بهبهانى و سيد بحر العلوم و ميرزا محمد مهدى شهرستانى و آقا سيد على كربلائى و شيخ احمد أحسائى داشته . و چندين نفر از مجلس درس او برخاستهاند ، همچون سيد عبد اللّه شبر و شيخ موسى و شيخ على فرزندان كاشف الغطاء و غير آنها .
و او بنص « روضات » مستطرفاتى از كلام در « رد آقاى بهبهانى » نوشته و در آن تشنيعاتى بر آن بزرگوار آورده چندان كه آقا سيد على عدالت وى را انكار ، و بدين جهت او از كربلا بيرون آمده و در كاظمين توطن نموده ، پس از آن متنبه خطاء خود در آن باره گرديده و بكربلا برگشت و آقا سيد على از وى ديدن نمود .
و بالاخره ، وى در اين سال - بنص « اعيان الشيعة : جزء 11 - جلد 12 » - وفات كرد ، و هم در بعضى مجلدات « الذريعة » نزد ذكر تأليفاتش در اين سال نوشته و ماده تاريخ ذيل نيز دلالت بر آن دارد ، و در « روضات : 29 » و بپيروى آن ( ظاهرا ) نيز در « فهرست كتابخانه مباركهء رضويه ( ع ) » در سنه 1220 ، و در جلد اول « الذريعة : ش 662 و جلد 6 ش 479 » در 1237 ، و در « نجوم السماء » در حدود 1260 گفتهاند ؛ و همه اشتباه است « 1 » . و مرحوم سيد باقر
هامش
( 1 ) براى اطلاع بيشتر از شرح حال صاحب عنوان رجوع شود به حواشى و تعليقات طبع سوم « روضات الجنات 1 : 242 - 247 » . و درباره سال درگذشت آن مرحوم اضافه مىكنيم كه مؤلف « الذريعة » در خاتمه جلد ششم ( ص 405 آن كتاب ) تاريخ صحيح فوت را ( 1237 ) دانستهاند كه مستند آن بر ما معلوم نيست ، لكن همان مؤلف در « مصفى المقال :
76 » سال ( 1234 ) را منقول از يكى از نوادگان صاحب عنوان فرموده . م .