مطابق ( 1138 يا 1139 ) شمسى - متولد شده ، و در نسب خود را از نژاد خليفهء ثانى عمر بن الخطاب مىدانسته ، و پس از مدت شصت و يك سال عمر در اين سال وفات كرده .
* ( 465 - وفات مرحوم شيخ اسد اللّه كاظمينى ، اعلى اللّه مقامه ) *
وى فرزند مرحوم حاجى اسماعيل بن ملا محسناى دزفولى ( ره ) است .
ملا محسنا در ( 1223 ص 116 ) گذشت . فرزندش حاجى اسماعيل از اهل علم و صلاح بوده ، چنان كه در « الكرام البررة 1 : 134 ش 266 » عنوانى مخصوص براى او منعقد نموده ، و از اجازاتى كه چند نفر از علما براى فرزندش صاحب عنوان نوشتهاند جلالت و بزرگوارى وى را استنباط فرموده ، و فرزندانى داشته : يكى شيخ محسن كه در ( 1274 ) ذكرى از او مىشود .
و ديگر مرحوم شيخ اسد اللّه صاحب اين عنوان كه از عظماء علماء محققين و مشاهير فقها و اصوليين بوده ، و شعر هم مىگفته ، و شرح احوالش در « روضات الجنات : 29 طبع اول » و « الكرام البررة 1 : 122 » ؛ هريك در عنوانى مخصوص ، و « قصص العلماء » در ترجمه شيخ جعفر نجفى ( ص 155 ) و « نجوم السماء » و « تكملة الأمل » و « اليتيمه » تأليف نوادهاش سيد محمد على بن ابو الحسن ، در فصلى مخصوص ؛ و هم در بعضى از مجلدات « الذريعة » ( نزد ذكر تأليفاتش ) نوشته ، و از آنها همه چنين برآيد كه :
وى در حدود سال 1186 متولد شده و در دامن تربيت پدر بزرگوار خويش نشو و نما نموده ، و در كودكى مقدمات علوم را فراگرفت ، و سپس در خدمت آقاى بهبهانى و سيد بحر - العلوم و شيخ جعفر نجفى و آقا سيد على كربلائى و ميرزا مهدى شهرستانى و غير آنها درس خواند تا بهرى تمام در علوم بهم رسانيد ، و نامش در أطراف مشهور گرديد ، و از همه اساتيد خود باجازات عاليه نائل شد ، و پس از وفات شيخ جعفر بتدريس و تأليف پرداخت ، و چندين رساله و كتاب تأليف كرد :
اول كتاب « تحفة الراغب » در ترجمه « بغية الطالب » به فارسى كه آن رساله عمليه و تأليف شيخ جعفر نجفى ؛ به عربى است .