تا ز چشم تو رسد مستى سرشار مرا * نيست با آرزوى نشئه مى كار مرا
كس بدشمن نكند آنچه به من جانم كرد * مرد از هجرش و شرمنده ز جانانم كرد
* ( 206 - وفات شاه عليرضاى دكنى هندوستانى ) *
وى از عرفاء معروف سلسله نعمةاللهيه و باصطلاح ، قطب آن فرقه بوده .
بهطورىكه از كتب اين طايفه مانند « بستان السياحة » و « طرائق الحقائق » و غيره برمىآيد چهار نفر از بزرگان دين كه اهل معرفت و يقين بوده از خدمت چهار نفر از ائمه اثنى عشر طاهرين ( سلام الله عليهم ) اذن ارشاد و هدايت و دستگيرى بهم رسانيده كه از هريك سلسلهئى جارى شده و تاكنون دست بدست از سابقى بلاحقى رسيده و سلسله آنها باقى و برقرار است ، اول سلسله كميليه ، از حضرت امير المؤمنين و امام المتقين ( صلوات اللّه و سلامه عليه ) بوسيله حضرت كميل بن زياد نخعى ( رضوان اللّه عليه ) . دويم سلسله ادهميه ، از حضرت امام محمد باقر ( عليه السلام ) بوسيلهء جناب ابراهيم ادهم بلخى ( عليهالرحمه ) . سيم سلسله طيفوريه از حضرت امام جعفر صادق ( عليه السلام ) بوسيله حضرت سلطان بايزيد بسطامى كه نامش طيفور بوده ( قدس سره ) . چهارم سلسله معروفيه از حضرت امام على ابن موسى الرضا ( عليه السلام ) بوسيله معروف كرخى ، و از معروف كرخى سلسله يدا بيد جارى شده تا برسد بجناب شاه نعمت اللّه ولى ( قدس اللّه سره العزيز ) كه در سال ( 1218 ) تاريخ تولد و وفات و نسب وى تا امام عليه السلام بيايد .
در « بستان السياحه » در حرف ميم در ذكر ماهان ( در ص 558 ) شرحى نوشته بخلاصهء اينكه سلسله نعمةاللهيه بصفات چند مخصوصاند كه بسبب آن از ساير سلاسل ممتاز شدهاند اول اينكه بر آنها بسط غالب است بخلاف بعض صاحبان سلاسل كه در ايشان قبض بيشتر و بسط كمتر است دويم آنكه كسوتى جهت سالكان آن طريقه معين نيست و جامهء مخصوص ندارند . سيم آنكه در آن سلسله ترك كسب و كار كردن و روى ببطالت آوردن نمىباشد و هركسى در هر كسب و هنرى كه دارد مىتواند بندگى خدا را نمايد ، و اين بخلاف بعض طرق درويشان است چه اكثر ايشان ترك كسب و كار را لازم مىدارند ، مدار طريقت آن حضرت بذكر دوام و فكر مستدام بودن و در راه صدق و صفا و متابعت شريعت حضرت مصطفى و ائمه هدى ( صلوات