اشتباه است ، زيراكه مرحوم سيد عبد اللّه شوشترى كه در ( ص 3 در ضمن فرزندش سيد ابو الحسن ) گذشت ؛ در اجازهء كبيره شرح حال او را نوشته ، و هرچند تاريخ وفات او را ندارد ليكن طورى دربارهء او سخن رانده كه از آن چنين برآيد كه وى در حين تأليف آن اجازه كه سال 1168 باشد زنده نبوده ، و در « روضات : 678 » تصريح كرده كه اين مير سيد محمد ؛ پسر خواهر علامه مجلسى ، و از جملهء اولاد دختران پدرش ملا محمد تقى بوده ، و بههمينجهت نوادهاش سيد بحر العلوم تعبير از علامه مجلسى بدائى خود نموده انتهى .
و اين اشتباه است ، زيراكه هرچند سيد محمد بخانوادهء مجلسيين قرابت داشته ، ليكن از اين نبوده كه مادرش خواهر مجلسى ثانى و دختر مجلسى اول باشد ، چه ؛ دختران مجلسى اول چهار نفر بودهاند ، و شوهران هر چهار نفر در « تذكرة الانساب » و غيره معين و معلوماند ، و هيچكدام زن سيد عبد الكريم كه مادر سيد محمد بشود نبودهاند . و همانا از راهى كه سيد محمد بخانواده مجلسيين متصل مىشود اين است كه چنانكه در ( 1231 ) بيايد ؛ وى دختر ميرزا ابو طالب بن مير أبو المعالى كبير را بزوجيت داشته ، و مادر اين ميرزا أبو طالب دختر ملا محمد صالح مازندرانى ، يعنى خواهرزادهء ملا محمد باقر مجلسى بوده .
و نيز : خود ميرزا أبو طالب دختر ملا عبد اللّه بن ملا محمد تقى مجلسى ، و هم دختر ملا نصير الدّين ابن ملا عبد اللّه مذكور را بزوجيت داشته ، چنانكه در « الفيض القدسى » نوشته .
خلاصه ، مرحوم مير سيد محمد در بروجرد در مقبرهء صوفيان نزديك حصار در مزارى معروف به طرف راست آنكه از شهر بيرون رود نزديك جاده دفن است .
فرزندش مرحوم سيد مرتضى 30 صاحب عنوان از علماء و فقهاء بوده ، و نخستين كس است از اين خانواده كه در سنه 1199 ترك سكونت در بروجرد را كرده و بنجف مهاجرت و آنجا توطن نموده ، و آل بحر العلوم از أعقاب وى آنجا خانوادهئى بزرگ را تشكيل دادهاند ، و او شرحى بر بعضى از مباحث نماز كتاب « كفاية الفقه » محقق سبزوارى كه در 1226 بيايد تأليف كرده ، و فرزندش بحر العلوم در نزد او درس خوانده ، و در اين سال وفات نموده و در كربلاء نزديك مزار شهداء ( ع ) دفن شده ، و اينك بر قبر او صندوقى از خاتم مىباشد ، و تاريخ وفات او در اين سال نص مجلهء « المرشد » است ، و دو قصيده كه مرحوم سيد ابراهيم عطار ( كه در 1205 در ضمن سيد حيدر كاظمينى بيايد )
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 179
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١٧٩