تا 1278 و مطابق سال وفات شود ، و صاحب عنوان را فرزندان چندى بوده كه بعضى در مصر و ديگرانى در موصل ساكن شدند .
* ( 96 - تولد سيد محمد سنوسى صوفى ) *
وى فرزند سيد على حسنى ادريسى مكى ، و خود از عرفاء و صوفيهء اهل سنت ، و سرسلسله طايفه سنوسيه صوفيه است كه در جنوب طرابلس غرب سكونت دارند .
شرح احوالش در « دائرةالمعارف فريد وجدى 5 : 312 » و « فهرس الفهارس و الاثبات 1 : 68 » و « الاعلام : 954 » عنوان شده ، و از آنها چنين برآيد كه او در اين سال در بيابان مستغانم از أعمال الجزاير متولد شده ، و پس از بزرگى براى طلب علم قصد فاس نمود و بطريقهء قادريه درآمد ، و ازآنپس به مكه رفت و به خدمت سيد احمد بن ادريس يكى از شيوخ صوفيه رسيد ، و سيد احمد وى را خليفهء خود گردانيد و اذن ارشاد داد و در كوه ابو قبيس زاويهئى براى او بر پا شد ، و بعد از آن در سنه 1255 بجبل أخضر در نزديكى بنى غازى از أعمال برقه رفت ، و آنجا چندين زاويه بناء كرد و بهدايت و ارشاد پرداخت ، و در سنه 1263 به مكه برگشت ، و در زاويه كوه ابو قبيس قرار گرفت و تا هفت سال در فقه و حديث درس گفت و مردم در اطراف او جمع شدند . بعد از آن با استاد خود بيمن رفت ، و پس از وفات وى باز به مكه آمد . و چون شريف عبد المطلب بر سلطان عثمانى خروج كرد ، سنوسى متهم بهمراهى با وى گرديد ، و ازاينرو بمصر گريخت ، و عباس پاشا والى وقت در مصر كه در 1228 بيايد او را اكرام نمود و زاويهئى در جهت قللى براى او بناء كرد . ليكن وى از نزول در آن اباء نموده و بجيزه رفت و در قريه كرداسه منزل كرد ، و بعد از آن بطرابلس رفت و قصرى را كه يكى از قدماء يونان قديما در آن ساخته بود آباد نمود و آن را عذبات ناميد ، و آنجا مريدان وى بسيار شدند و چون دولت عثمانى مراقب رياست وى بود ، در سنه 1273 در واحه جغبوب رفت ، و تا حين وفات آنجا بود .
سيد محمد كتب چندى تأليف كرده از اين قرار : اول كتاب « ايقاظ الوسنان » در عمل بسنت قران . دويم : « كتاب التحفة » در اوائل كتب شريفه ، سيم : كتاب « السلسبيل المعين » در طريق اربعين . چهارم : كتاب « الشموس الشارقة » در أسماء مشايخ مغاربه و مشارقه .