مناصب ساميه را متقلد شده و در جوانى بأدب و نظم شعر پرداخت ، و كتب منظومه چندى دارد .
اول : كتاب « الباقيات الصالحات » يا « الترياق الفاروقى » كه ديوان اشعار او است ، و آن را در سنه 1270 تمام كرده ، و چندين نفر از اهل علم و ادب از شيعه و سنى برآن تقريضاتى نوشتهاند ، و شيخ جعفر نقدى كه در 1303 بيايد ؛ شرحى بر تمام آن دارد ، و چندين نفر ديگر از شيعه و سنى بعضى ديگر از قصائد آن را شرح كردهاند از اين قرار :
1 - حاج سيد كاظم رشتى كه در 1205 بيايد ؛ شرحى بر قصيدهئى از آنكه دربارهء پوش كاظمين ( ع ) گفته نوشته . 2 - سيد محمد سعيد افندى كه در 1273 بيايد ، شرحى بر قصيدهئى كه در مدح ابو حنيفه گفته نوشته . 3 - سيد محمود آلوسى كه در 1217 بيايد ؛ شرحى بر قصيدهء عينيه آن در مدح حضرت أمير عليه السلام و شرحى بر قصيدهء قادريهء آن در مدح شيخ عبد القادر گيلانى كه در 1261 بيايد نوشته ؛ بنام « الطرار المذهب » در شرح قصيدهء باز أشهب . دويم : « تخميس قصيدهء همزيه » شيخ محمد بو صيرى . سيم : كتاب « أهلة الافكار » در مغانى ابتكار كه معروف بديوان عبد الباقى افندى است . چهارم : كتاب « نزهة الدنيا » در تراجم بعضى از رجال موصل در مائه دوازدهم و سيزدهم . پنجم :
« القصيدة العينية » در مدح حضرت امير عليه السلام كه آنفا ذكر شد . ششم : « قصيدهء - لاميه » در مدح حضرت كاظم عليه السلام . هفتم : كتاب « نزهة الدهر » در تراجم فضلاء عصر .
عبد الباقى در شب 29 ج 1 در ساعت شش شب براى وضوء نماز عشاء از منزل خود بيرون شده و از طارمى حريم به پائين پرت شد ، و شب بعد از آنكه شب دوشنبه سلخ ماه جمادى الاولى سنه هزار و دويست و هفتاد و هشت بود ، مطابق ( . . . ) قوس ماه برجى در بغداد وفات كرد ؛ و همان جا در دروازه ازج نزديك قبه شيخ عبد القادر دفن شد ، و اين بيت مادهء تاريخ آن گرديد .
بلسان يوحد اللّه أرخ * ذاق كأس المنون عبد الباقى
اين ماده ، 1279 مىشود ، و باشارهء بلسان يوحد اللّه ، يكى از اين بيرون مىرود