بعضى از اينها صدق نمىكند انتهى .
و بدين جهت ما نام چندين نفر ديگر را كه در اين صفحهء از « الكرام » از شاگردان او بنقل از « نبذة القرى » نقل كرده اينجا نياورديم .
مرحوم شيخ حسن در شب چهارشنبه بيست و هشتم ماه شوال المكرم سنه هزار و دويست و شصت و دو ، چنان كه در « الكرام » نوشته مطابق ( . . . ) ميزان ماه برجى ؛ به مرض وباء وفات كرد ، و در نجف نزد پدر خود دفن شد و در « الكرام » بعد از شوال بترديد ذىالقعده را نيز ذكر كرده و شايد نظرش بروضات بوده كه آنجا در ذىالقعده فرموده ، و در « الذريعة 1 : 169 » در شوال بدون تعيين روز آن نوشته ، و در ( 2 : 436 ) در 1262 بدون تعيين ماه و روز آن هر دو نوشته ، مانند « مستدرك 3 : 402 » ، و در « شهداء - الفضيله : 383 » در پاورقى ، بيست و هشتم شوال بدون تعيين روز هفته نوشته .
و بالجمله ؛ در نزد ما ترديدى نيست كه وى در اين سال ( 1262 ) در ماه شوال وفات كرده ، پس در « قصص العلماء » كه در ( ص 148 ) نوشته : وى در سال وفات استادم آقا سيد ابراهيم وفات كرده ، و در ( ص 17 ) وفات آقا سيد ابراهيم را در سنه 1264 گفته اشتباه است . يعنى اين دو نفر هر دو به چند روزى فاصله در يك سال وفات كردهاند ، ليكن آن سال سال 1262 بوده نه 1264 ، و در احوال آقا سيد ابراهيم در 1214 نيز اشاره بدانچه اينجا نوشته شد مىنمائيم .
بههرحال ؛ مرحوم شيخ حسن فرزندانى داشته ، يكى مرحوم شيخ عباس كه در 1253 بيايد ، و ديگر دخترى كه زوجه برادرزادهاش شيخ محمد بن شيخ على بوده .
* ( 69 - وفات تائب شاعر آذربايجانى ) *
وى حاجى خدا وردى و اصلش از قصبه چورس از أعمال بلدهء ماكو بوده ، و ديوانى دارد مركب از پارسى و تركى ، و تاريخهاى بسيار مناسب بنظم آورده ، و اينك اين اشعار از او نوشته شد :
در دل ما غم خوبان وطنى ساختهاند * خوش مكانى است ، در او انجمنى ساختهاند
در ره عشق ، دل و دين شده تاراج از آنك * چشم جادوى ترا راهزنى ساختهاند