و پيش مىباشند ، و از وطن و مسكن بونى بعيد و بعدى كثير در بين آنها بوده ، مانند مراتب علمى و عرفانى و ساير مقامات عاليه كه سالها و قرنها مانند وصال به دنيا نخواهد آمد .
* ( 59 - وفات شيخ عبد الرحمن سويدى شافعى ) *
وى شيخ زين الدّين أبو الخير فرزند ملا عبد اللّه است كه ذكر او با وجه تسميه سويد در 1203 بيايد .
شيخ عبد الرحمن از علماء اهل سنت بوده ، و در تراجم رجال سنن و آثار و زهد و تقوى مقامى سامى داشت ، و همانا او در سنه هزار و صد و سى و چهار مطابق ( 1100 يا 1101 ) شمسى متولد شده ، و در نزد پدر خود و شيخ فصيح الدّين هندى و شيخ يسن هيتى درس خوانده ، و كتب چندى تأليف كرده ، اول : كتاب « إرواء المحتسى » . دويم : « حاشيه بر شرح تشريح الافلاك » فخرىزاده . سيم : « حاشيه بر شرح قطر » عصامى . چهارم :
« حاشيه بر كتاب تحفة أهل التحديث » از شيوخ حديث تأليف ابن حجر عسقلانى .
پنجم : « شرح تحفهء مرسله » . ششم : « شرح كتاب العقائد الشيبانية » كه آن قصيدهئى است از محمد أبو عبد اللّه شيبانى ، هزار بيت . هفتم : « شرح كلمات رسلان » در تصوف .
وى پس از مدت شصت و شش سال قمرى عمر در اين سال وفات كرده و در تربت معروف كرخى در بغداد دفن شد ، و پسرى بنام شيخ محمد و دخترى برجا نهاد ، و فرزند اين شيخ محمد ، شيخ عبد الرحيم است كه در 1237 بيايد .
* ( 60 - وفات تحسين شاعر لكهنوى ) *
وى مير عطاء حسين خان فرزند محمد باقر خان متخلص بشوق و ملقب بمرصع قلم بوده و كتب چندى تأليف نموده . اول : « انشاء تحسين » . دويم : « تواريخ قاسمى » .
سيم : « ضوابط انگريزى » . چهارم : « نوطرز مرصع » ، و اين شعر از او است :
شد بوقت شهادتم معلوم * زندگى هم به كار مىآيد
و او در اين سال وفات كرده ، چنانكه در « ريحانة الادب 1 : 207 » فرموده ، و دو نفر شاعر تحسين تخلص در 1294 و 1297 بيايند .