در بلاد مختلفهء ايران مذكور و در اين كتاب بعضى از آنها بموقع خود مسطور خواهند شد .
بعد از انقراض آنان هم تا حين تحرير ، اين قاعده برقرار است و ما ، در 1207 أسماء امام جمعههاى اصفهان را در حدود سه قرن مرتبا ذكر مىنمائيم .
* ( 43 - تولد ابن عابدين دمشقى سنى ) *
وى شيخ محمد أمين بن عمر بن عبد العزيز بن احمد بن عبد الرحيم بن نجم الدّين بن صلاح الدّين محمد مشهور بعابدين ، از عظماء علماء اهل سنت در شام ، و به نسبت جد اعلاى مذكور خويش معروف بابن عابدين است .
و همانا خود در اين سال ، چنانكه در « معجم المطبوعات : 150 » نوشته در دمشق متولد شده ، و در حجر تربيت پدر خود پرورش يافته ، و در كودكى قرآن مجيد را حفظ كرد ، و بعد از آن بجاى پدر خويش در حجرهء تجارت نشست ، تا روزى در آنجا قرآن مىخواند كه مردى ناشناس بر وى درآمد ، و گفت به دو جهت تو نبايد در اينجا قرآن بخوانى يكى اينكه اينجا جاى تجارت است و مردم استماع قرآن نمىكنند ، و تو و آنها همه گناه كار مىشويد ؛ و ديگر اينكه اين قرائت تو غلط است . وى پس از شنيدن اين سخن فورا از جا برخواست ؛ و از بزرگترين قراء عصر سؤال نمود ، او را بر شيخ سعيد حموى دلالت كردند و او كه هنوز به حد بلوغ نرسيده بود ، نزد شيخ سعيد رفته ، و نخست در قرائت أراجيز و قصايد مىدانى و جزرى را ، و بعد از آن علوم نحو و صرف و فقه امام شافعى را در نزد او خواند ، آنگاه در نزد سيد محمد شاكر سالمى عمرى عقاد علم معقول و حديث و تفسير را خواند ، و بالزام اين استاد از طريقهء شافعى بمذهب أبو حنيفه تحول نمود و كتب فقه و اصول را هم در نزد او خواند ، تا خود علامهء زمان و بارع بر أقران گرديده و هم چندى در نزد شيخ أمير مصرى درس خواند ، و از شيخ محمد كزبرى محدث ديار شام باجازت روايت نائل گرديد .
جمعى از علماء نيز كه أجل آنها سيد عبد الغنى غنيمى مىدانى ، صاحب كتاب « اللباب در شرح الكتاب » يعنى شرح مختصر قدورى ، و شيخ حسن بيطار ، و حاج احمد افندى اسلامبولى صاحب كتاب « تحفة الناسك » در بيان مناسك مىباشند ، از وى أخذ حديث نمودهاند ؛ و اينك اسامى تأليفات كثيرهء نافعهء او كه همه بر مذهب ابو حنيفه است :