و بعد از وفات دساسى در ميان رفقاء و همكاران خود در مراتب علميه برجسته گرديد ، و چندين كتاب مربوط باسلام و عرب تأليف نموده يا همت بطبع آنها گماشت و تصحيح و تحشيه نمود ، مانند :
اول : « ترجمه كتاب تاريخ ممالك مقريزى » بفرانسه در چهار جلد با حواشى بر آن .
دويم : « كتابى در انتقاد و انتخاب و ملاحظات تاريخى و جغرافيائى » . سيم : « مقالات - متعدده در آداب عرب و اسلام » كه اغلب در مجله آسيائى منتشر شده . چهارم : « كتابى - در آثار مصر قديم و بين النهرين و سامره » و آخر پس از مدت هفتاد و هفت سال قمرى عمر در سنه هزار و دويست و هفتاد و سه وفات كرد .
* ( 24 - وفات شيخ محمد بكرى صديقى ) *
وى فرزند مصطفى بن كمال الدّين بن على بن كمال الدّين بن عبد القادر بن محيى الدّين حنفى غزى است كه پدرش شيخ مصطفى از أجلاء علماء حنفيه و عرفاء خلوتيه بوده ، و كتب بسيارى تأليف نموده . تولدش سنه 1099 ، مدت عمرش 63 سال ، وفاتش سنه 1162 .
شيخ محمد صاحب عنوان نيز از علماء اهل سنت بر طريقهء حنفيه و از بزرگان اهل علم و أدب بوده ، و همانا وى در سنه 1143 مطابق ( 1114 يا 1115 ) شمسى متولد شده ، و در حجر پدر خود تربيت يافته ، و نهسالگى قرآن عظيم را حفظ كرد و به تحصيل علوم پرداخت ، و در نزد جماعتى درس خواند و از پدر خود طريقت صوفيهء خلوتيه را فراگرفت و چندين كتاب نافع و نفيس تأليف كرد ، اول : « شرح منظومهء » پدرش . دويم : « صلوات شريفهاى » كه انشاء كرده . سيم : كتاب « كشف الظنون » در اسماء شروح و متون كه در اسماء كتب بطرزى غريب ، و غير از « كشف الظنون » در اسامى كتب و فنون تأليف كاتب چلبى است كه زياده بر صدسال پيش از او بوده ، و همانا « كشف الظنون » مطلق مشهور اين « كشف الظنون » چلبى مىباشد . چهارم : كتاب « النفحات العواطر » در شرح رساله « الكلمات الخواطر » . و او پس از مدت پنجاه و سه سال قمرى عمر در اين سال در شهر غزهء شام كه مدفن حضرت هاشم بن عبد مناف عليه السلام است وفات كرد ، و هم آنجا دفن شد ، چنان كه در « معجم المطبوعات : 580 » نوشته .