حكيم سنايى فرموده :
اى هواهاى تو خداانگيز * وى خدايان تو خداآزار
ره رها كردهاى از آنى گم * عزّ ندانستهاى از آنى خوار
علم كز تو تو را نه بستاند * جهل از آن علم به بود صد بار
غول باشد نه عالم آنكه از او * بشنوى گفت و نشنوى كردار
عالمت غافل است و تو غافل * خفته را خفته كى كند بيدار
كى درآيد فرشته تا نكنى * سگ ز در دور و صورت از ديوار
ده بود آن نه دل كه اندر وى * گاو و خر باشد و ضياع « 1 » و عقار « 2 »
سائق و قائد و صراط اللّه * به ز قرآن مدان و به ز اخبار
* * * تمام شد آنچه مقدّر شده بود ثبت آن در اين رسالهء شريفه در نيمهء شهر رمضان المبارك روز ولادت با سعادت سبط جليل حضرت خير الورى جناب امام حسن مجتبى عليه السّلام ، سنهء 1347 . و چون رساله در اين ماه شريف تمام شد مناسب است كه به دو دعاى شريف ختم شود :
اوّل
شيخ مفيد در كتاب « مقنعه » روايت كرده از ثقهء جليل القدر « علىّ بن مهزيار » از حضرت ابو جعفر جواد عليه السّلام كه مستحبّ است بسيار بگويى در هروقت از شب يا روز اين ماه از اوّل تا به آخر آن : « يا ذا الّذى كان قبل كلّ شىء ، ثمّ خلق كلّ شىء ، ثمّ يبقى و يفنى كلّ شىء ، يا ذا الّذى ليس كمثله شىء ، و يا ذا الّذى ليس فى السّموات العلى و لا فى الأرضين السّفلى ، و لا فوقهنّ و لا تحتهنّ و لا بينهنّ إله يعبد غيره ، لك الحمد حمدا لا يقوى على احصائه الّا انت ، فصلّ على محمّد و آل محمّد صلوة يقوى على احصائها الّا انت » .
هامش
( 1 ) - آبها و زمينهاى زراعتى .
( 2 ) - كالا و اسباب خانه ، ملك .