« شاه زنان ، شهربانويه » نام داشت و گويند دختر يزدگرد - شهريار ساسانى - بوده است .
امام به زهد و حلم و پارسايى شهرت داشت و مورد احترام و اكرام اهل مدينه بوده است . وى در مدينه تولد يافت و در همان شهر رحلت كرد و روضهء مباركهاش در بقيع است . در تاريخ وفاتش ، اقوال ديگر نيز هست و سال 92 - 94 - 95 ه . ق را نيز ذكر كردهاند . وى به دستگيرى فقيران و محتاجان ، رغبت و علاقهء تمام داشت ؛ و گويند در مدينه ، معيشت صد خانواده را بىآنكه خود آنها از محل آن مطلع باشند ، تأمين مىنمود .
سيد شباب اهل الجنه : ( ص 83 )
حديث نبوى ؛ متن آن بنابر معروف اين است : « الحسن و الحسين سيد شباب اهل الجنّه » . ( رجوع شود به ص 29 پرتوى از عظمت حسين ( ع ) لطف الله صافى ، به نقل از سنن ابن جامه ، ج 1 ، ص 56 ب ، فصل اصحاب رسول اللّه ( ص ) ؛ الجامع الصغير ، ج 1 ، ص 7 و 152 ، صواعق 185 و 189 ؛ استيعاب ، ج 1 ، 376 ؛ اصابه ، ص 330 و 1719 ؛ ترمذى ، ج 13 ، ص 191 ، 192 و 198 ؛ مصابيح السنه ، ج 2 ، ص 280 الحاوى ، ج 2 ص 457 ؛ فرائد السمطين ، ص 35 ؛ درر السمطين ، ص 205 ؛ ذخائر العقبى ، ص 93 و 129 ؛ خصائص نسائى ، ص 48 ، 49 و 53 ؛ حلية الاولياء ، ص 71 ؛ مقتل خوارزمى ، ص 99 )
حسين بن على ( ع ) : ( ص 83 )
ابو عبد اللّه حسين بن على بن ابى طالب ( ع ) ( 4 - 61 ه . ق ) ؛ سومين امام از ائمهء شيعه ، نبيرهء رسول اللّه از فاطمهء زهرا ( س ) . در مدينه ولادت يافت و بعد از امام حسن ( ع ) ، امامت شيعه به دو رسيد . يزيد بن معاويه از او بيعت خواست و او ابا كرد . در اين بين ، عدهاى از شيعيان كوفه ، امام را دعوت كردند تا با او بيعت كنند و امام از مكه آهنگ عراق كرد . يزيد چون از آهنگ او مطلع شد ، والى كوفه را به جلوگيرى او واداشت . و در كربلا ، بين ياران حسين ( ع ) و لشكر اموى جنگ در گرفت كه به شهادت امام ( ع ) و يارانش تمام شد ( 10 محرم سال 61 ه . ق ) .
على بن ابى طالب : ( ص 83 )
ابو الحسن على بن ابى طالب ابن عبد المطلب ابن هاشم