وحدت اسمائى و افعالى او است كه هر يك از آن دو لازم آنچه بر آنها پيشى دارد مىباشد .
از تو به تو مىگريزيم ، چون هيچ پناه و رهايى از تو جز به تو نيست . و از تو به تو پناه مىبريم ، هم چنان كه در حديث آمده ( و پيش از اين بيان داشتيم ) و در هر حال بر تو تكيه و اعتماد مىكنيم ، چنان كه گفتهاند :
توكّل و اعتمادم در تمام امور بر خداست * و توسّل و دست به دامن شدنم به پنج تن آل عباست
451 / 5 اگر گويى : وقتى كه همگان از اويند و به سوى او رهسپاراند ، چه فايدهاى در اين پناه بردن و يارى خواستن مىباشد ؟
452 / 5 گويم : براى اين است كه آن دو هم از او است ، شايد آن دو ؛ دو سبب باشند كه منتهى به حصول مطلوب در علم و قدر الهى مىشوند ، و اين معنى سخن رسول خدا صلى الله عليه و آله است كه فرمود : اعملوا فكل ميسّر لما خلق له ، يعنى : عمل كنيد زيرا هر كس براى انجام مقصودى كه به جهت آن آفريده شده داراى توانايى است - پس از آنكه گفتند : پس عمل چه مىشود ؟ -
453 / 5 و اين تا اينجا حكايت كننده رازهاى الهى است كه فرموده : اياك نعبد و ايّاك نستعين ، يعنى : تنها ترا مىپرستيم و فقط از تو يارى مىخواهيم ( 5 - فاتحه ) و آنچه كه پس از اين است مربوط به چيزى است كه پس از آن است و آن بيان ما است كه : ما را از اجابت كنندگان ؛ يعنى جواب دهندگان هر صدا و حرفى قرار مده ؛ ماننده يهود كه : المغضوب عليهم ، يعنى : مورد خشم و غضب واقع شدند ( 7 - فاتحه ) يعنى در عذر پيروى باطلشان گفته شده :
فاخرج لهم عجلا جسدا له خوار ، يعنى : و براى آنان گوساله پيكرى بساخت كه صداى گوساله داشت ( 88 - طه ) و مانند نصارى - الضالين - يعنى : گمراهان - به كلام حضرت مسيح عليه السلام در حالى كه كودك در گهواره بود و به دليل گفتارش كه خداوند از او حكايت مىكند : و ابرئ الاكمه و الابرص و احيى الموتى ، يعنى : كور مادرزاد و برص زده را شفا مىدهم و مرده را به اذن خدا زنده مىكنم ( 49 - آل عمران ) و غير اينها . و براى ما از هر از دست رفتهاى عوض و تلافى باش ، و تو از تمام آنها جبران و عوضى و تمام خيرات به دست تو است ، هم چنان كه پيش از ما براى كسانى كه بر آنان نعمت بخشيدى - از پيامبران و