بپوشد ، سپس ببيند در دل خويش ذرهاى از محبت دنيا و شهرت آن را و خوش آمد گويى اهل دنيا را و رياست آن را ، ساكن نخواهد شد در نزديكى من و تاريك خواهم كرد دل او را تا فراموش كند مرا و نخواهم چشانيد او را شيرينى مناجات من .
( 186 ) ص 57 عنوان اول صفحه :
اين شعر منسوب به حضرت سجاد ( ع ) است :
و رب جوهر علم لو ابوح به * لقيل لى انت ممن يعبد الوثنا
چه بسا گوهر دانش كه اگر آن را فاش كنم / خواهند گفت به من كه تو از بتپرستانى .
( 187 ) ص 57 ب 12 :
اين عبث نبود كه عين حكمتست * اختلاف امتى چون رحمتست
ناظر است به حديث : اختلاف امتى رحمة .
( 188 ) ص 63 ب 19 :
كبر مقتا را فرامش كردهاند * تا چه باطل در خيال آوردهاند
اشاره است به آيهء 35 از سورهء مومن : . . .
كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ وَ عِنْدَ الَّذِينَ آمَنُوا كَذلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ
، بزرگ كينورزى است نزد خدا و نزد آنان كه ايمان آوردند چنين مهر نهد خدا بر هر دل برترى جوى گردنفراز .
( 189 ) ص 66 ب 2 :
نااميدى كفر دان در راه دين * آيت لا تقنطوا بشنو يقين
اشاره است به آيهء 53 از سورهء زمر :
لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
، نوميد مباشيد از رحمت خدا همانا خدا بيامرزد گناهان را همگى ، همانا اوست آمرزگار مهربان . در ص 117 ب 17 نيز به اين آيه اشاره شده است :
از در لطفش كسى نوميد نيست * بر همه لا تقنطوا چون حجتيست
( 190 ) ص 66 ب 7 :
گفت لولم تذنبوا يعنى شما * گر نمىكرديد اين جرم و خطا