تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — صفحة 173

مساهمون:

ص١٧٣
ص 107 ب 12 : اين فريق ( ب ) . ص 107 ب 13 : خود گو ( ب ) . ص 107 ب 17 : دوست . . . كن جان نثار ( ب ) . ص 107 ب 19 : گر ز قيد خويش آيى تو تمام ( گ ) . ص 107 ب 20 : كه من شب‌ها ز دار - بر پرم زين آشيان بهر شكار ( ب ) . ص 107 ب 26 : در فضاى لامكان جولان ( ب ) . ص 107 ب 27 : غير من را انجمن ( د ) . ( 108 ) ص 108 ب 4 : آينه زين زنگها - پس بيكى رنگى برآيد رنگها ( ب ) . ص 108 ب 6 : ز نام و ننگها - صلح بينم در ميان جنگها ( ب ) . ص 108 ب 10 : دوست يا را صبر كيست ( گ ) . ص 108 ب 12 : صبر و هوش و عقل در دم سوخته است ( ب ) . ص 108 ب 13 : رخسار دوست ( گ ) . ص 108 ب 15 : كى زيم ( گ ) . ص 108 ب 16 : ز روى جان جان ( د ) ؛ ز روى به ز جان ( گ ) . ص 108 ب 19 : بىجان عاشق ( گ ) . ص 108 ب 20 : هجران كجا - به وصل خود نما ( ب ) . ص 108 ب 22 : دمار از ما ( ب ) ؛ زين گنه‌اى جان ما از من برآ . ص 108 ب 23 : گر پسندند ( د ) . ( 109 ) ص 109 ب 5 : گفت دارد او گناه بس عظيم ( ب ) . ص 109 ب 6 : مىكند دعوى عشق اين پيرمرد ( د ) ؛ دعوى عشقش ( گ ) ؛ نيست گوئى هيچ او را سوز و درد ( ب ) . ص 109 ب 7 : شد سه روزى تا نديدست او مرا ( ب ) . ص 109 ب 9 : يك دمش كى در جهان دارد قرار ( ب ) . ص 109 ب 12 : زين ترا آخر چه باشد ( د ) ؛ از چه گويد آنچه باشد در ضمير ( ب ) . ص 109 ب 14 : عاشق صادق ( گ ) . ص 109 ب 15 : از ديدار او ( ب ) . ص 109 ب 16 : چو آيد ( گ ) . ص 109 ب 19 : عاشق ديوانه عالم را بهم - برزند ( ب ) . ص 109 ب 20 : چارهء وصلش نما ( گ ) . ص 109 ب 23 : بگويم شرح حال - تا بدانى حال شوق با كمال ( ب ) . ص 109 ب 24 : در دلم چون بحر شوقش ( ب ) . ( 110 ) ص 110 ب 4 : يار از روى كرم ( گ ) . ص 110 ب 7 : بينم از روى رخش ( گ ) . ص 110 ب 10 : از آنكه در خانه ( گ ) . ص 110 ب 12 : ز روى خود خبر ( گ ) . ص 110 ب 13 : اين بيت در نسخه ( د ) نيست .