ص 96 ب 24 : راه عشقش كو فنا ( د - گ ) .
ص 96 ب 25 : قطره در دريا به معنى ( ب ) .
ص 96 ب 26 : قطره در دريا فتادن ( ب ) .
ص 96 ب 27 : ز اعتبارى عقل ( گ ) .
( 97 ) ص 97 ب 1 : فصل و وصل ( ب ) ؛ خود ندارد هيچ ( گ ) .
ص 97 ب 2 : زانكه غير حق ندارد هيچ وجود ( د ) ؛ ندارد هيچ جود ( گ ) .
ص 97 ب 5 : بود عالم جز نمودش ( گ ) .
ص 97 ب 7 : از نور حق ( گ ) .
ص 97 ب 9 : محو از روى وز حق ( ب ) .
ص 97 ب 10 : وانچه مبغوض است خود ( ب ) .
ص 97 ب 12 : شد مرا مدلول آن بىهيچ قيل ( ب ) .
ص 97 ب 18 : نيست اينجا در بيان اين زبان ( گ ) .
ص 97 ب 20 : آنچه كردم اندرين ( ب ) .
ص 97 ب 22 : هركسى گر ديده گويد ( ب ) .
( 98 ) ص 98 ب 1 : هر يكى دعوى كنان ما رهبريم ( ب ) .
ص 98 ب 3 : نيست اينجا در بيان اين زبان ( گ ) .
ص 98 ب 9 : از تقوى است اين - رهزنان اهل دين ( ب ) ؛ گويد اين ( گ ) .
ص 98 ب 10 : وان دگر تقليد ( ب - گ ) .
ص 98 ب 13 : باطنش آلوده از حرص و حسد ( ب ) .
ص 98 ب 16 : روشن كرد ره داند ز چاه ( گ ) .
ص 98 ب 20 : تا بدانى كامل از ناقص بدان ( ب ) .
ص 98 ب 22 : ظاهر پاك و دل پاكيزهتر ( ب ) .
( 99 ) ص 99 ب 1 : جمله عالم را عدم بنگاشتن ( ب ) .
ص 99 ب 6 : در كونين ( ب ) .
ص 99 ب 13 : عزلت اختيار ( ب - گ ) .
ص 99 ب 18 : او زير پا - گشت آزاد از همه رنج ( ب ) .
ص 99 ب 26 : بر دل خود باش ( گ ) .
( 100 ) ص 100 ب 4 : بر نقش وى ( ب ) .
ص 100 ب 7 : هرچه دارى مىنمايى ( ب ) ؛ مىنمايد خود همان ( گ ) .
ص 100 ب 11 : عفو كن كاين است شيوه عارفان ( ب ) ؛ طرز عارفان ( گ ) .
ص 100 ب 13 : مردى است ( گ ) .
ص 100 ب 17 : نيست صادق ( ب ) .
ص 100 ب 18 : هركه يابد لذتى ( ب ) .
ص 100 ب 19 : هركه بيند او جمال جانفزا ( ب ) ؛ هركه بيند آن ( گ ) .
ص 100 ب 20 : دوزخ از ما جنت الماوى كنى ( ب ) .
ص 100 ب 23 : هست جنت با سقر ( ب ) .
اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — صفحة 170
مساهمون: شمس الدين محمد اسيرى لاهيجى
ص١٧٠