ص 100 ب 26 : جز وصال و جز فراق ( ب ) .
( 101 ) ص 101 ب 5 : طاعت و صبر و ( گ ) .
ص 101 ب 6 : هركه مشغولت ( گ ) .
ص 101 ب 7 : گرچه گردد ( گ ) ؛ ز حق بشنو جواب ( ب ) .
ص 101 ب 8 : نى قماش و مال و ملك ( ب ) .
ص 101 ب 11 : هرچه از ياد خدا ( ب - گ ) ؛ كو آمد ترك ( ب ) .
ص 101 ب 12 : تا كه گردى - بر همه عالم ( ب ) .
ص 101 ب 15 : پس از آنجا شد به سوى مكه زود ( ب ) .
ص 101 ب 22 : در مكه او دارد مكان ( گ ) .
ص 101 ب 24 : در هواى او طپيد ( ب ) .
( 102 ) ص 102 ب 1 : آيت وا حسرتا بر خويش ( ب ) .
ص 102 ب 2 : صبر و طاقت ز اشتياقش ( ب ) ؛ اشتياقش - هر مشتاق شد ( گ ) .
ص 102 ب 3 : سوى مكه بايد شد روان ( گ ) ؛ تا مگر اينجا بيابم ( ب ) .
ص 102 ب 4 : پس بفرمود كه در رستا و شهر ( ب ) .
ص 102 ب 8 : از اهل آن شهر و ديار - همرهى كردند ( ب ) .
ص 102 ب 9 : اندر آنجا كه ببيند آن پسر ( ب - گ ) .
ص 102 ب 10 : پس روان شد سوى خاندان فاطمه ( ب ) .
ص 102 ب 12 : مىندانستند ايشان پا ز سر ( ب ) .
ص 102 ب 13 : شادان شدند ( گ ) .
ص 102 ب 15 : با خيالش ( گ ) .
ص 102 ب 16 : بيش از اين - طاقت و هجرم ز صبرش ( ب ) .
ص 102 ب 17 : گر تو بنمايى جمال ( گ ) .
ص 102 ب 21 : نه صبر و نه قرار ( د ) .
ص 102 ب 23 : جان خود گو ( د ) .
ص 102 ب 24 : من همى گويم مرا با خود گذار ( ب ) .
ص 102 ب 25 : شمهاى از حال ما ( ب ) .
ص 102 ب 26 : جوياى آن سلطان ( گ ) .
( 103 ) ص 103 ب 7 : با دل پر غم ( ب ) .
ص 103 ب 8 : نى دلى كآرد قرار و صبر پيش ( ب ) .
ص 103 ب 10 : واى بر جايى كه ( گ ) .
ص 103 ب 11 : چون مذاقش نيست ( ب ) .
ص 103 ب 12 : ديد او از دور شكلى مىنمود ( ب ) .
ص 103 ب 13 : در پشت داشت ( ب ) .
ص 103 ب 16 : با دلى پرخون و جانى پر ز مهر ( ب ) .
ص 103 ب 17 : تمكين و وفا ( ب ) ؛ آمده پير صفا ( گ ) .
ص 103 ب 19 : پيش اصحاب آمد و نان را نهاد ( ب ) ؛ خود او نانها ( گ ) .
اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — صفحة 171
مساهمون: شمس الدين محمد اسيرى لاهيجى
ص١٧١