خود را از گرفتارى تيه خسران وظلمت ( وحشت « 1 » ) حرمان بنعيم رياض حقايق عرفان ولذت حصول أنوار مدارج ايقان مىتواند رسانيد پس هركه با وجود استعداد وفرصتطلب مراد ، از تحصيل اين سعادت بازماند وزمام اهتمام بدست تصاريف أمور فانى مكدر ( منغص « 2 » ) دنيوي داد بحقيقت از مردودان منكوس ومخذولان منحوس است كه مهروب را مطلوب داشته ومطلوب را مهروب انگاشته است
« أُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ لا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ »
« * » وكدام غبن وحسرت عظيمتر از آنك احمقى با وجود استعداد تحصيل ( سيادت « 3 » ) پادشاهى وفرصت اكتساب ذوق ( سعادت نامتناهى « 4 » ) محنت خاركشى ومذلت كناسى اختيار كند ومدبرى كه ( حيران عبش « 5 » ) ضلال ولهفان عطش زلال ( از مفاوز « 6 » ) بيداء عدم بسواحل درياى كرم وارد گردد ( و « 7 » ) أوقات فرصت غنيمت ندارد وساعات مهلت بلهور « 8 » غفلت ولعب « 9 » شهوت گذارد وبآخر جمال تجليات نفحات رباني ناديده وذوق شراب محبت از اقداح اسرار عرفانى ( ناچشيده تا « 10 » ) نفير حسرت « 11 » حرمان وزفير داغ ( خسران « 12 » ) با لب خشك وديدهء گريان بظلمت خانهء عدم باز گردد جاى آنست كه زمينيان از حال أو عبرت « 13 » گيرند وآسمانيان از نكال أو نوحه در گيرند .
جعلنا اللّه ممن سعد بطامته وفاز بمحبته ولا ( يوقعه « 14 » ) الهوى في خسران الفوت ولا يحل به حسرة بعد الموت انه الواهب المنان ذو الفضل ( و « 15 » ) الاحسان والجود والامتنان والحمد للّه وحده والسلام على من اتبع الهدى .
هامش
( 1 ) - خست و .
( 2 ) - منقص .
( * ) هود / 21 و 22 .
( 3 ) - سعادت .
( 4 ) - نامتنا .
( 5 ) - با خسران .
( 6 ) - مغاور .
( 7 ) - ندارد .
( 8 ) - و .
( 9 ) - و .
( 10 ) - ناكشيده با .
( 11 ) - و .
( 12 ) - هجران .
( 13 ) - أو عبرت ( تكرار ) .
( 14 ) - ولو يوفقه .
( 15 ) - ندارد .