گرچه آيين اسلام ، در جزيرةالعرب و در ميان قوم عرب ظهور كرد و حضرت محمد صلى الله عليه و آله خود از نژاد عرب بود ، اما اسلام يك كيش محلى و مخصوص قوم عرب نبود . گواه اين معنى اين است كه در آيات قرآن ، قريش يا عرب مورد خطاب واقع نشده‌اند ، بلكه مخاطب قرآن ، ناس ( / مردم ) و در مواردى كه پيام ، مخصوص پيروان اسلام است و وظايفى از آنها خواسته شده ، مخاطب ، مؤمنانند و پيامبر اسلام نيز از سالهاى نخست بعثت و در دوران دعوت مكه ، آيين خود را جهانى اعلام كرد . تعدادى از آيات قرآن ، به روشنى پيام جهانى در بر دارد . نمونه‌هايى از آنها عبارتند از : 1 . « بگو : اى مردم ! من فرستادهء خدا به سوى همهء شما هستم . . . . » « 1 » 2 . « و ما تو را جز [ به سمت ] بشارتگر و هشدار دهنده براى تمام مردم ، نفرستاديم . » « 2 » 3 . « درحالىكه اين [ قرآن ] جز يادآورى [ و اندرز ] براى جهان نيست . » « 3 » 4 . « اين [ كتاب ] جز اندرز و قرآنى روشن نيست تا افرادى را كه زنده‌اند بيم دهد . » « 4 » 5 . « او كسى است كه پيامبرش را با هدايت و آيين حق فرستاد تا آن را بر همهء آيينها پيروز گرداند . » « 5 »