تن‌به‌تن با شيبة ، عُتْبَه و وليدبن‌عُتبه ، هماوردان خود را به قتل رساندند . « 2 » و اين ، ضربت سختى بر روحيهء سران قريش بود . « 3 » آن‌گاه جنگ عمومى در گرفت . ارتش اسلام به سرعت پيروز شد ، به طورى كه هنگام ظهر « 4 » جنگ با شكست و عقب‌نشينى دشمن به پايان رسيد . از مشركان 70 نفر كشته « 5 » و 70 نفر اسير « 6 » شدند و از مسلمانان 14 نفر به شهادت رسيدند . « 7 » با موافقت پيامبر اسلام ، اسيران با پرداخت سربها آزاد شدند و آنان كه پول نداشتند ، اما باسواد بودند ، به دستور رسول خدا بايد ده نفر از جوانان انصار را خواندن و نوشتن مىآموختند تا آزاد شوند . « 8 » و بقيه اسيران با منت پيامبر آزاد شدند . « 9 »

پيروزى درخشان و برق‌آساى مسلمانان ، در نخستين برخورد نظامى ، حشمت قريش را درهم شكست و آنها را گيج و بهت‌زده كرد . شكست ارتش قريش به قدرى غير منتظره بود كه وقتى پيك رسول خدا پيش از بازگشت سپاه اسلام به مدينه ، وارد شهر شد و خبر پيروزى را اعلام كرد ، مسلمانان ابتدا باور نكردند و پيك را شكست‌خوردهء فرارى از جنگ پنداشتند . « 10 » اما طولى نكشيد كه اسيران را وارد شهر كردند . بازتاب اين پيروزى تا حبشه رسيد و نجاشى پس