تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — صفحة 215

را دشمن‌ترين دشمنان مسلمانان معرفى مىكند ؛ « 1 » زيرا اين دو گروه ، اهل منطق و استدلال نبوده با كينه‌توزى ، از هر كارشكنى و مخالفت ، كوتاهى نمىكردند . علل و انگيزه‌هاى مخالفت يهود با اسلام را مىتوان در چند موضوع خلاصه كرد : 1 . تفكر نژادپرستانه يهود كه بر پيامبر اسلام رشك برده و پيامبرى كسى را كه از نسل يهود نيست ( عرب ) ، برنمىتابيدند . « 2 » 2 . آنان پيش از نفوذ اسلام در يثرب ، از موقعيت اقتصادى و اجتماعى بهترى در برخوردار بودند ؛ زيرا از راه حرفه و صنعت ، كشاورزى « 3 » و رباخوارى ، « 4 » اقتصاد شهر را در دست داشتند . از سوى ديگر با بهره‌بردارى از اختلافات بين اوس و خزرج ، قدرت آنان را تضعيف مىكردند و با اتحاد بنىقينقاع با خزرجىها ، و اتحاد بنىنضير و بنىقريظه با اوسىها ، به آتش اختلافات و جنگهاى قبيلگى آنان دامن مىزدند . « 5 » پس از هجرت با اتحاد اوس و خزرج در زير پرچم اسلام و افزايش روزافزون قدرت اسلام احساس كردند كه در آيندهء نه‌چندان دور ، قدرت منطقه از آنِ مسلمانان خواهد بود و آنان موقعيت خود را از دست خواهند داد . و اين ، براى آنان قابل تحمل نبود . 3 . علماى يهود در بين مردمِ خود اعتبار و حرمت بالايى داشتند و مردم عوام ، بىقيد و شرط ، از آنها پيروى مىكردند و حتى احكامى كه بر خلاف احكام خدا مىگفتند ، كوركورانه