تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — صفحة 109
سفر به شام و پيشگويى راهب در يكى از سالها ابوطالب همراه كاروان قريش براى تجارت ، عازم شام شد . بنا به تقاضاى محمد صلى الله عليه و آله ( كه برحسب اختلاف مورّخان ، در آن هنگام 8 ، 9 ، 12 يا 13 ساله بود ) ابوطالب او را نيز به همراه خود برد . زمانى كه كاروان به « بُصْرى » « 1 » ( 1 ) . قصبهاى در سرزمين حَوْران از توابع دمشق . ( ياقوت حموى ، معجمالبلدان ، ( بيروت : دار احياء التراث العربى ، 1399 ه . ق ) ، ج 1 . ص 441 . ) رسيد ، دركنار صومعهاى به استراحت پرداخت . در آن صومعه راهبى به نام بَحيرا زندگى مىكرد كه عالم بزرگ مسيحيان بود . در ميان جمعيت ، برادرزادهء ابوطالب توجه وى را جلب كرد ؛ زيرا برخى از نشانههايى را كه او دربارهء پيامبر موعود مىدانست ، در محمد صلى الله عليه و آله مشاهده كرد . او پس از اندكى گفتوگو با محمد صلى الله عليه و آله و طرح پرسشهايى از او از نبوت آيندهء محمد صلى الله عليه و آله خبر داد و به ابوطالب سفارش كرد كه از او مراقبت و از گزند يهود ، حفظ كند . « 2 » ( 2 ) . اين قضيه را مورّخان و محدّثان اسلامى در منابع زير نقل كردهاند : ابنهشام ، السيرةالنبوية ، ج 1 ، ص 191 - 193 ؛ محمدبن جرير طبرى ، تاريخالأمم والملوك ، ج 2 ، ص 195 ؛ سنن ترمذى ، ج 5 ؛ المناقب ، باب 3 ، ص 590 ، حديث 2620 ؛ ابناسحاق ، السيروالمغازى ، تحقيق : سهيل زكار ، ص 73 ؛ محمدبن سعد ، الطبقاتالكبرى ، ج 1 ، ص 121 ؛ مسعودى ، مروجالذهب ، ج 2 ، ص 286 ؛ صدوق ، كمالالدين و تمامالنعمة ، ج 1 ، ص 182 - 186 ؛ بلاذرى ، انسابالأشراف ، ج 1 ، ص 96 ؛ بيهقى ، دلائلالنبوة ، ترجمهء محمود مهدوى دامغانى ، ج 1 ، ص 195 ؛ طبرسى ، اعلامالورى ، ص 17 - 18 ؛ ابن شهر آشوب ، مناقب آل ابى طالب ، ج 1 ، ص 38 - 39 ؛ ابناثير ، الكامل فىالتاريخ ، ج 2 ، ص 27 ؛ ابناثير ، اسدالغابة ، ج 1 ، ص 15 ؛ شيخ عبدالقادر بدران ، تهذيب تاريخ دمشق ( تأليف حافظابنعساكر ) ، ج 1 ، ص 270 و 354 ؛ ابنكثير ، سيرةالنبى ، ج 1 ، ص 243 - 249 و البداية و النهاية ، ج 2 ، ص 229 - 230 ؛ حلبى ، انسانالعيون ( السيرةالحلبية ) ، ج 1 ، ص 191 ؛ مجلسى ، بحارالانوار ، ج 15 ، ص 409 . تذكر چند نكته دربارهء اين حادثه لازم است : 1 . اين حادثه در برخى از منابع تاريخى و حديثى بهصورت مختصر و در برخى ديگر با شاخ و برگ و تفصيلات نقل شده است ، اما اصل قضيه جاى شبهه و ترديد نيست ؛ زيرا قرآن مجيد در آيات متعدد ، پيشگويى پيامبران پيشين ، از بعثت حضرت محمد صلى الله عليه و آله را نقل كرده ، بر آگاهى علماى اهلكتاب از نشانههاى او و شناخت آنان در اين زمينه ، تأكيد مىكند « 3 » ( 3 ) . بقره ( 2 ) : 41 ، 42 ، 89 ، 146 ؛ اعراف ( 7 ) : 157 ؛ انعام ( 6 ) : 20 ؛ صف ( 61 ) : 6 . و همچنين