خدا به ذكر شخصيت ابو طالب ، عمو و سرپرست آن حضرت مىپردازيم .
2 - ابو طالب ، سرپرست پيامبر ( ص ) و ياور اسلام
1 - نام ابو طالب :
در مروج الذهب آمده است :
در نام « ابو طالب » اختلاف است ، برخى ادعا مىكنند كه نامش « عبد مناف » است - همانطور كه ما قبلا بيان داشتهايم - و گروهى نيز معتقدند كه همان كنيهء وى اسم اوست . به دليل اينكه على بن ابى طالب ( رضى اللّه عنه ) هنگامى كه به املاء پيامبر ( ص ) براى يهوديان خيبر نامه مىنوشت ، در پايان نامه با اسقاط « الف » ابن بين نام خودش و ابى طالب نوشته است : « و كتب علىّ بن ابى طالب » . پس معلوم مىشود كه ابو طالب اسم است نه كنيه . « 1 »
عبد المطلب سفارش پيامبر ( ص ) را به ابو طالب ، در ضمن شعرى چنين بيان كرده است :
اوصيت من كنيته بطالب * بابن الذي قد غاب ليس آئب
من به آن كسى كه « طالب » اش كنيه دادهام ، دربارهء پسر آن كسى كه رفت و باز نخواهد گشت ، به او سفارش كردهام .
2 - سيره و روش ابو طالب :
در تاريخ يعقوبى - با تلخيص - آمده است :
عبد المطلب در وصيت خود ، حكومت و امور كعبه را به عهدهء پسرش « زبير » قرار داد و سقايت زمزم و سرپرستى رسول خدا ( ص ) را بر عهدهء « ابو طالب » نهاد . هنگامى كه عبد المطلب چشم از جهان فروبست ، پيامبر خدا ( ص ) هشتساله بود . « 2 »
و در سيرهء حلبيه آمده است :
« سقايت » بدين گونه بود كه حوضهايى از چرم را كنار ديوار كعبه قرار داده بودند و قبل
هامش
( 1 ) - يكى از قواعد املاء عربى اين است كه همزهء « ابن » وقتى كه بين اسم ، و اسم پدر قرار بگيرد حذف مىشود مانند « الحسن بن على ( ع ) » و در اينجا هم همزهء « ابن » بين على و ابى طالب حذف شده و آمده است « على بن ابى طالب » و اين نشان مىدهد كه ابو طالب اسم است نه كنيه .
( 2 ) - تاريخ يعقوبى ( 2 / 13 ) .