عكف في المكان : در جايى ماند و عكف فى المسجد : معتكف در مسجد شد ، در مسجد ماند براى مدتى به قصد عبادت .
33 - نبذتها : آن را ريختم .
34 - سوّلت لى نفسى : نفسم مرا فريب داد و اين كار را برايم زيبا جلوه داد .
35 - ننسفنّه :
نسفت الريح التراب : يعنى باد ، خاك را پراكنده ساخت ، و در اينجا به معناى آن است كه ذرّات آن را در دريا مىريزم .
36 - فتنتك : امتحان تو .
37 - مسكنة : فقر ، بينوايى ، ضعف ، ناتوانى .
38 - لن نبرح : از عبادت گوساله كناره نمىگيريم ، كوتاه نمىآييم و دست بر نمىداريم .
39 - لم ترقب : نگه نداشتى ، حفظ نكردى .
40 - خطبك : حال تو و موقعيّت تو .
موارد مهمّ و قابل توجّه در تفسير آيات
فرعون ، از نوزادان بنى اسرائيل آن را كه پسر بود سر مىبريد ، زيرا به او گفته بودند كه در ميان بنى اسرائيل پسرى به دنيا مىآيد كه هلاك او و قوم او به دست آن پسر خواهد بود .
حكمت بالغهء پروردگار بر اين قرار گرفت كه فرعون خود تربيت آن پسر را بر عهده بگيرد ، و خواست خدا چنان بود كه آن كودك در خانهء فرعون نشو و نما كند تا آنگاه كه رشيد گردد و نيرويى تمام يابد .
موسى روزى از كاخ فرعون پاى بيرون نهاد و بدون اينكه كسى متوجه او شود وارد شهر شد . در آنجا ديد مردى قبطى با مردى از بنى اسرائيل دست به گريبان شده يكديگر را به باد كتك گرفتهاند . چون آن مرد قبطى بر حريف خود پيروز شده بود ، لذا آن اسرائيلى از موسى عاجزانه كمك طلبيد . موسى قدمى به جلو گذاشت و مشتى حوالهء آن مرد قبطى كرد كه بر اثر همان ضربت به زمين افتاد و دردم جان داد !
فرعونيان بر انتقام و كشتن موسى هماهنگ شدند ، از اينرو او به ناچار ترسان و گريزان