. . . پروردگارا ! من به خويشتن ستم كردم ، مرا ببخش ! و خداوند او را بخشيد . « 1 » بدين سبب " غفور و غفّار " نيز ، از صفات " ربّ " است چنان كه فرموده :
وَ الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ ثُمَّ تابُوا مِنْ بَعْدِها وَ آمَنُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحِيمٌ
.
آنان كه گناه كردند و بعد از آن توبه نموده و ايمان آوردند ، [ بدانند كه ] " پروردگار " تو پس از آن ، " غفور و مهربان " است . « 2 »
و از قول نوح به قومش مىفرمايد :
فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً
.
[ نوح گفت به آنان ] گفتم : از " پروردگار " تان " آمرزش " بخواهيد كه او بسيار " آمرزنده و غفّار " است . « 3 »
در سوره بقره فرموده :
فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
.
پس آدم از " پروردگار " ش كلماتى را دريافت ، و خداوند توبه او را پذيرفت ، زيرا او " توبهپذير و مهربان " است . « 4 »
و كسانى كه گناه را با توبه جبران نكنند ، كيفر كردارشان با " ربّ العالمين " است ، چنان كه فرموده :
قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ . . .
وَ أَنِيبُوا إِلى رَبِّكُمْ وَ أَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذابُ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ
.
بگو : اى بندگان من كه بر خويشتن اسراف و ستم كردهايد ! از رحمت خدا نوميد نشويد . . . به سوى " پروردگار " تان بازگرديد و سر به فرمان او گزاريد ، پيش
هامش
( 1 ) - قصص / 16 .
( 2 ) - اعراف / 153 .
( 3 ) - نوح / 10 .
( 4 ) - بقره / 37 .