شايستگى شفاعت ، پاداش برخى اعمال
الف - تعريف شفاعت
شفاعت در زبان عرب به معناى ضميمه كردن دو چيز همانند و درخواست عفو و بخشش براى گناهكار است ؛ شفيع و شافع كسى است كه براى يارى رساندن به گناهكار با او همراه شده و در حق وى شفاعت مىكند .
ب - شفاعت در قرآن
خداى متعال در سوره طه مىفرمايد :
يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ . . . ( ) . . .
يَوْمَئِذٍ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ رَضِيَ لَهُ قَوْلًا
.
روزى كه در صور دميده شود . . . ( ) . . . در آن روز شفاعت هيچ كس سودى نبخشد مگر كسى كه خداى رحمان به او اجازه داده و به گفتار او راضى است . « 1 »
و در سوره مريم مىفرمايد :
لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً
.
آنان هرگز حق شفاعت ندارند ، مگر كسى كه نزد خداى رحمان عهد و پيمانى
هامش
( 1 ) - طه / 102 و 109 .