پاداش عمل ، ميراث نسلها
خداوند سبحان خبر داده كه پاداش و نتيجه عمل براى نسلهاى بعدى نيز ، باقى مىماند . چنان كه در سوره نساء مىفرمايد :
وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً ( ) إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً
.
كسانى كه اگر فرزندان صغير و ناتوانى از خود بر جاى گذارند از آينده آنان بيمناكند ، بايد بترسند و از خدا بپرهيزند و سخنى سنجيده و استوار گويند ( ) آنان كه اموال يتيمان را به ظلم و ستم مىخورند ، تنها در اندرون خود آتش مىخورند و به زودى در شعلههاى آتش بريان مىشوند .
در سوره كهف مىفرمايد :
فَانْطَلَقا حَتَّى إِذا أَتَيا أَهْلَ قَرْيَةٍ اسْتَطْعَما أَهْلَها فَأَبَوْا أَنْ يُضَيِّفُوهُما فَوَجَدا فِيها جِداراً يُرِيدُ أَنْ يَنْقَضَّ فَأَقامَهُ قالَ لَوْ شِئْتَ لَاتَّخَذْتَ عَلَيْهِ أَجْراً ( ) . . . ( )
وَ أَمَّا الْجِدارُ فَكانَ لِغُلامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي الْمَدِينَةِ وَ كانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُما وَ كانَ أَبُوهُما صالِحاً فَأَرادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغا أَشُدَّهُما وَ يَسْتَخْرِجا كَنزَهُما رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ . . .
[ خضر و موسى ] به راه خود ادامه دادند تا به مردم قريهاى رسيدند و از آنان خواستند كه به ايشان غذا دهند ؛ ولى آنان از مهمان كردنشان خوددارى نمودند ؛