الان از دريا خارج شده و در ميان صدف بوده .
[ سوره الإنسان ( 76 ) : آيه 20 ]
وَ إِذا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً ( 20 )
و زمانى كه ديدى آنجايى كه ديدى نعمت بسيارى و ملك بزرگى را .
وَ إِذا رَأَيْتَ
موقعى كه وارد بهشت ميشوى و مشاهده ميكنى .
ثَمَّ
مفتوحة الفاء است يعنى ثاء ثم زبر دارد بمعنى در بهشت ميبينى او
رَأَيْتَ
چه مىبينى
نَعِيماً
نعمتهاى فراوان باقيه ثابته با دوام هر نوع نعمت از مأكولات و مشروبات و ملبوسات و فواكه و قصور و فروش و حور و غلمان الى ما شاء اللَّه .
وَ مُلْكاً كَبِيراً
سلطنت بسيار دامنهدار از حيث مملكت آن قدر وسعت دارد كه گفتند : پستترين اهل بهشت بقدرى توسعه دارد به مقدار مسير هزار سال و چشمش آن قدر تيز است كه آخر مملكتش را ميبيند چنانچه اول آن را بيند ، و از حيث رياست ملائكه داخل مملكت او نميشوند ، بدون اذن او با اينكه ملائكه بر انبياء نازل ميشدند بدون اذن فقط در حديث كساء دارد كه جبرئيل با اينكه از رب جليل استيذان كرده بود عرض كرد : فهل تأذن لى يا رسول اللَّه در دخول زير كساء و گمان ميكنيم بر احترام صديقه طاهرة باشد ، و از حيث دوام سلطنت الى الابد هميشه مخلد هستند كه از ضروريات دين و نصوص قرآن مجيد مسأله خلود است . نميدانم مثنوى چه ميگويد كه ميگويد :
پس عدم كردم عدم چون ارغنون * گويدم انا اليه راجعون
كه غرضش القاء ماهيات و صرف وجود شدن العياذ باللّه .
[ سوره الإنسان ( 76 ) : آيه 21 ]
عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً ( 21 )
بر بالاى آنها لباس سندس سبز و استبرق است و زينت ميشوند بدستبندهايى از نقره و پروردگار آنها آنها را سيراب ميفرمايد از شراب طهور .
عالِيَهُمْ ثِيابُ
يعنى بر قامت آنها رسا مىشود نه بسيار بلند است كه پاگير شود