بفضه هم از همين باب است كه ميفرمايد :
بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ
در جاى ديگر تعبير بكاس فرموده چنانچه ذكر شد و ما امروز تعبير ميكنيم بليوان .
وَ أَكْوابٍ
كه به زبان امروزه پارچ ميگويند كه دسته دارد و مملو از آب و شربت ميكنند و بدست چپ ميگيرند و از او در ليوان ميريزند و ليوان را بدست راست ميگيرند و باهل مجلس ميدهند و آن پارچ را از قدح كه مملو از آب و شربت است برميدارند و قدح را از چشمه و نهر مملو ميكنند و اين اكواب كه پارچش مىگوييم .
كانَتْ قَوارِيرَا
از جنس بلور است و اين قوارير از نقره است .
قَوارِيرَا مِنْ فِضَّةٍ
يعنى مثل نقره روشن و سفيد و درخشندگى دارد و گفتيم تمام اينها تشبيه است براى تقريب بذهن كه ما جز بلور و فضه در دنيا درك نميكنيم .
قَدَّرُوها
آن غلمان و ولدان به اندازه كه ظرفيت دارد قوارير و پارچ را برميدارند .
تَقْدِيراً
كه اندازهء آن را ميدانند و اندازهگيرى ميكنند .
[ سوره الإنسان ( 76 ) : آيه 17 ]
وَ يُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلاً ( 17 )
و سقايت ميشوند اهل بهشت در آن بهشت جامهايى كه طعم آنها زنجبيل است تعبير بزنجبيل براى اين است كه عطر و حلاوتش معتدل است نه باندازهاى زياد است كه شربش انسان را اذيت وارد كند و نه كم است كه بى طعم و بى مزه باشد ، و كاس جامهايى است كه غير از ليوان باشد مثل كاسه بلورى و بهر دو دست ميگيرند و تعارف ميكنند ، و بعيد نيست چنانچه مرسوم است آب را در جام ميريزند و شربت را در ليوان قوارير براى شربت باشد و كاس براى آب مثل آب كوثر و يكى از انهار بهشت ميفرمايد :
مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ
كه ميفرمايد :
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى
محمد ( ص ) آيه 16 و 17 .
[ سوره الإنسان ( 76 ) : آيه 18 ]
عَيْناً فِيها تُسَمَّى سَلْسَبِيلاً ( 18 )
چشمهاى است در بهشت كه نام گذارده شده سلسبيل ، سلسبيل مقابل كوثر