وَ تَذَرُونَ الْآخِرَةَ
ابدا بفكر آخرت نيستيد و تداركى براى دار باقيه خود نميكنيد و به زودى دنيا از دست شما ميرود و آخرت دامن گير شما مىشود و پشيمان ميشويد و ديگر فايده ندارد .
تا كه دستت ميرسد كارى بكن * پيش از آن كز تو نيايد هيچ كار
خذوا من ممركم لمقركم و لا تهتكوا أستاركم .
[ سوره القيامة ( 75 ) : آيه 22 ]
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ ( 22 )
اهل قيامت دو دسته ميشوند يك دسته با صورتهاى باز خرم خندان خوشحال و خرسند با صورتهاى سفيد نورانى كه ميفرمايد :
يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ
- الى قوله تعالى -
وَ أَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَتِ اللَّهِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
آل عمران آيه 102 و 103 ، و ميفرمايد :
يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ يَسْعى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ بُشْراكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
حديد آيه 12 ، و بسيار آيات ديگر .
[ سوره القيامة ( 75 ) : آيه 23 ]
إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ ( 23 )
همين آيه منشأ توهم مجسمه شده كه گفتند : خدا فرداى قيامت ميآيد بر تخت قرار ميگيرد و مؤمنين خدا را ميبينند لكن مراد توجه به حق و عنايات و تفضلات و مثوبات و نعم الهى است خدا ميبينند نه با چشم سر بلكه با چشم قلب كه از امير المؤمنين است كه از آن حضرت پرسيدند : هل رأيت ربك ؟ - فرمود : ما عبدت ربا لم أره . لكن به چشم قلب كه بنده بايد در هر چه بنگرد خدا بيند كه فرمود :
( ما رأيت شيئا الا و رأيت اللَّه قبله و بعده و معه )
يا ربى پرده از در و ديوار * جلوهگر گشته يا اولى الأبصار
و في كل شيء له آية * تدل على انه واحد
و در مجمع بيانات مفصلى از بسيارى در توجيه اين آيه و در اينكه نظر بمعنى انتظار است يا بمعنى نظر ، و در وجه تعدى به الى دارد كه كل آنها لا يسمن و لا يغنى من جوع .