وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ
انفال آيهء 52 ، و آيهء شريفه :
فَالَّذِينَ كَفَرُوا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيابٌ مِنْ نارٍ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ الْحَمِيمُ يُصْهَرُ بِهِ ما فِي بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُودُ وَ لَهُمْ مَقامِعُ مِنْ حَدِيدٍ كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا فِيها وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ
حج آيهء 20 و 21 و غير اينها از آيات كه سر تا سر قرآن انذار ميفرمايد .
فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ ناصِراً
احدى نيست كه آنها را يارى كند :
أَلا إِنَّ الظَّالِمِينَ فِي عَذابٍ مُقِيمٍ وَ ما كانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِياءَ يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ
شورى آيهء 44 و 45 .
وَ أَقَلُّ عَدَداً
احدى با آنها نيست چنانچه گذشت .
[ سوره الجن ( 72 ) : آيه 25 ]
قُلْ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ ما تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَداً ( 25 )
بفرما به اين كفار كه من نميدانم آيا نزديك است آنچه وعده داده شدهايد يا قرار داده و جعل فرموده از براى او پروردگار من مدتى و سر آمدى بالجمله يكى از علوم مختصه به خدا قيام ساعت و روز قيامت است :
إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ
لقمان آيهء 34 .
اقول : اولا انسان به مجرد موت اگر اهل عذاب باشد گرفتار است چنانچه فرمودند :
اذا مات ابن آدم قامت قيامته
و فرمودند :
( القبر اما روضة من رياض الجنة او حفرة من حفر النيران ) .
و ثانيا آنچه آينده است نزديك است و آنچه گذشته دور است كه ميفرمايد :
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيداً وَ نَراهُ قَرِيباً
. و ثالثا چيزى كه البته آمدنى است و آخر ندارد بعد و قرب آن تفاوت ندارد .
[ سوره الجن ( 72 ) : آيه 26 ]
عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً ( 26 )
خداوند عالم بغيب است پس ظاهر نميفرمايد بر غيب خود احدى را .
در موضوع علم غيب بسيارى از مفسرين مخصوصا عامه معتقد هستند كه علم غيب مختص به خدا است و در مذهب شيعه خاندان عصمت و طهارت را هم عالم بغيب ميدانند و ما در موارد زيادى توضيح دادهايم و در اينجا هم اشاره ميكنيم و آن اين است كه غيب مقابل حضور است بر خداى متعال چيزى غيب نيست علم او احاطه دارد بجميع اشياء گذشته و آينده و بالاتر از اين علم ذات بذات كه غير متناهى است نه اول دارد و نه آخر ، و مراد يعنى چيزى كه در ديگران غيب است بر خداوند غيب نيست و