بفرما به اين كفار بدرستى كه من مالك نيستم براى شما ضررى و نه رشد و نفعى .
وظيفهء انبياء و ائمه و علماء اعلام و آمرين بمعروف و ناهين عن المنكر ابلاغ و بيان است چنانچه خداوند براى بشر اينها را معين فرمود و دستورات به آنها داده و احكام جعل فرموده و كتب فرستاده و معجزات بدست انبياء جارى فرموده و حجت بر همه تمام كرده و راه عذر بر آنها بسته ، و بالجمله مقتضيات از جنبهء فاعلى تام تمام است و عقل و قواى ظاهريه و باطنيه به آنها عنايت فرموده لكن تأثير در آنها مشروط بيك شرط ديگرى است كه قبول از طرف قابل هم تام و تمام باشد ، قلبى كه از كثرت معاصى و كفر و شرك و زندقه سياه شده و قساوت پيدا كرده ، و چشم قلب كور شده ، و گوش قلب كر شده و زبان قلب لال شده ، از قابليت افتاده لذا از تأثير در آن افتاده مگر مقلب القلوب تغيير دهد ، و نيز تأثير مربوط بعنايات باطنيه حق است توفيق عنايت بكند هدايت فرمايد و قلوب را تغيير دهد بنده را در كنف خود حفظ كند ايمان و نور علم در قلوب قذف كند ، و نيز افعال بندگان تا مشيت حق موافقت نكند بنده قدرت بر فعل ندارد كه گفتند :
( لا جبر و لا تفويض بل امر بين الامرين )
و هو الاختيار .
قُلْ إِنِّي لا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَ لا رَشَداً
إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ
قصص آيهء 56 . حتى مالك نفس خود هم نيست چه رسد به غير :
قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرًّا وَ لا نَفْعاً إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ
يونس آيهء 49 .
[ سوره الجن ( 72 ) : آيه 22 ]
قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً ( 22 )
بفرما بدرستى كه من هرگز پناه نميدهد مرا از تقديرات الهى احدى و هرگز نمييابم از غير خداى متعال پناهگاهى .
انسان دو نحو بلا و مصيبت و ضرر به او متوجه مىشود يكى آنكه از جانب حق است احدى قدرت بر جلوگيرى از آنها ندارد كه مفاد :
قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ
ديگر اذيت و آزارى كه از طرف دشمن به او متوجه مىشود پناهگاهى جز خدا ندارد و خداوند قدرت دارد جلوگيرى كند ، گفتند كه : خدمت امير المؤمنين ( ع ) عرض كردند كه : افلاطون حكيم گفته : ( الافلاك قسى