وَ الَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ
اعتقاد بروز جزا و پاداش عمل دارند و در مقام تحصيل آخرت و مثوبات آن بر ميآيند كه عبارة اخرى ايمان باشد آن هم ايمان كامل كه هيچ كوتاهى در آن نكرده باشند .
وَ الَّذِينَ هُمْ مِنْ عَذابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ
خائف هستند ، خوف مؤمن از جهاتى است يكى آنكه ميترسد كه خدا نخواسته در بقيه عمر سلب ايمان بشود و بى ايمان از دنيا برود و دائما از خدا طلب مىكند حفظ ايمان و عاقبت بخيرى را ، ديگر آنكه بدون توبه از دنيا برود و بر فرض توبه مورد قبول نشود ، و ديگر آنكه اگر خدا با بنده بعدل رفتار كند براى يك لغزش عذاب نمايد حق دارد ، ديگر آنكه عباداتش رد شود و مورد قبول نگردد كه مؤمن دائما بايد بين خوف و رجاء باشد كه دو معصيت كبيره امن من مكر اللَّه و يأس عن روح اللَّه است .
إِنَّ عَذابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ
احدى از فرداى خود خبر ندارد آيا با سعادت از دنيا ميرود يا با شقاوت .
وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ
فرج بمعنى عورت است و عورت در رجال عبارت است از قبل و دبر و بيضتان و عجان و ظهار فاصلهء بين عورتين و پشت عورت و حفظ آن از زنا و لواط و استمناء و نظر است كه واجب است ستر كند و حرام است نظر به عورت ديگران كند ، و در نساء سه قسم عورت دارند يكى بر مردم نامحرم تمام بدن از موى سر تا كف پا فقط استثناء شده قرصهء صورت و دست تا بند دست و روى پا تا مفصل آن هم مشروط به اينكه زينت نشده باشد مثل ابرو و چشم و لب و ساير اعضاء صورت يا دست و پا ، و در نماز و طواف هم ستر واجب است ، و يكى بر محارم از رجال از ناف تا زانو حتى بر پدر و فرزند و برادر ، و يكى بر نساء قبل و دبر و ما بينهما و ما حولهما حتى بر مادر و دختر و خواهر كه واجب است ستر كند و حرام است نظر كند .
إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ
كه مرد نسبت به زوجه و زن نسبت بزوج كه همه نوع استمتاع بر طرفين جايز است چه دائميه باشد يا موقته كه متعه ميگويند خلافا للعامه كه متعه را حرام ميدانند چون عمر حرام كرده كه گفت : ( متعتان كانتا فى عهد رسول اللَّه محللتان