و كسى كه بگويد و لو از انبياء و ملائكه باشد كه : من خدايى هستم غير از خدا همين قول باعث مىشود كه او را جزا دهيم جهنّم و همين نحو جزا مىدهيم ظالمين را .
جايى كه عقاب پر بريزد * از پشهء لاغرى چه خيزد .
خدا چه مىكند با نمرود شدّاد فرعون باب بهاء ؟ و اشباه اينها كه در بيانش بگويد : « انا اللَّه الذى آمن به البقّالون ، انا اللَّه الذى آمن به القصّابون » .
و هكذا بلكه بگويد : « اوّل من سجد لى محمّد ثم علىّ » .
و اين جمله رد نصارى است كه گفتند : عيسى دعوى الوهيّت كرده و اين كه پسر خدا است چنانچه در اناجيل خود گفتند ، و در كتب عهد جديد كه عيسى پس از آنكه به دارش زدند گفته بود كه من پس از سه روز زنده ميشوم و به آسمان مىروم و پهلوى پدرم مىنشينم خذلهم اللَّه .
(
وَ مَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ
) : از اين كسانى كه شما إله ميدانيد خود آنها همچه دعوايى نداشتند و اعتراف به بندهگى خدا مىكردند چنانچه عيسى عليه السلام گفت :
« قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا »
مريم آيهء 31 ، اگر بگويد و دعوى الوهيّت كند :
(
إِنِّي إِلهٌ مِنْ دُونِهِ
) : مشرك مىشود و شرك اعظم افراد و انواع كفر است (
فَذلِكَ نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ
) : و عذاب مخلّد ، و گمان نكنيد كه عذاب جهنم اختصاص به مدعى الوهيّت باشد بلكه .
(
كَذلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ
) : كسانى كه در حق آنها دعوى الوهيّت مى كنند و براى خدا شريك قائلند كه بزرگترين ظلمها شرك به خدا است .
« إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ »
لقمان آيهء 12 ، چون ظلم سه قسم است . ظلم بنفس به ارتكاب معاصى ، ظلم به غير كه در حديث قدسى است :
« و عزّتى و جلالى لا يجوزنى ظلم ظالم » .
ظلم به دين از شرك و كفر و ضلالت كه اعظم اقسام ظلم است چون ظلم به نفس قابل عفو است ، ظلم به غير قابل تدارك هست امّا ظلم به دين هيچ گونه قابليتى ندارد .