هر كه باشد و هر چه باشد در هر حال احتياج بحفظ الهى دارد و پناه گاه او خدا است آن به آن افاضه از او مىشود چنانچه گفتند كه ممكن همين نحوى كه در وجود احتياج بموجد دارد در بقاء هم محتاج است .
سيه رويى ز ممكن در دو عالم * جدا هرگز نشد و اللَّه اعلم
و مراد از سيه رويى احتياج است در مقابل غنىّ بالذات .
أَنْ أَسْئَلَكَ ما لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ
خدا بايد حفظ كند كه چيزى را كه صلاح و صواب آن را نميداند درخواست نكند بالاخص پس از آنكه خدا را حكيم و عادل ميداند تقديرات او تماما بجا و بموقع است و لو بنده حكمتش را نداند و اين كلام نوح [ ع ] درسى است كه بايد همه فرا گيرند و در مقدرات الهى تكلم نكنند ( هر چه آن خسرو كند شيرين بود )
وَ إِلَّا تَغْفِرْ لِي
كه همين سؤال را گناه بزرگى دانسته و طلب مغفرت مىكند با اينكه يك ترك اولايى بيشتر نيست يعنى بهتر اين بود كه سؤال نكند
وَ تَرْحَمْنِي
عطف به تغفر لى است يعنى و ان لم ترحمنى كه تنزل رتبه پيدا نكند
أَكُنْ مِنَ الْخاسِرِينَ
خسران كل شيئى بحسبه .
[ سوره هود ( 11 ) : آيه 48 ]
قِيلَ يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَ بَرَكاتٍ عَلَيْكَ وَ عَلى أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ وَ أُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذابٌ أَلِيمٌ ( 48 )
و گفته شد اى نوح فرود آى بسلامتى از جانب ما و بركتهايى بر تو و بر امّتهايى كه با تو هستند و امّتهايى زود باشد كه ما آنها را بهرهمند كنيم پس از آن برسد آنها را از جانب ما عذاب دردناكى .
قِيلَ يا نُوحُ
قائل خداوند و ملائكه خطاب به حضرت نوح
اهْبِطْ
حبوط