در تمام اقسام صادق است و يكى از اقسام است خداوند قتلى كه ذكر اسم اللَّه شده حلال دانسته و ساير اقسام قتل و اقسام موت را حرام نموده .
إِنْ كُنْتُمْ بِآياتِهِ مُؤْمِنِينَ
اين جمله تاب دو معنى دارد يكى آنكه كسانى كه مؤمن هستند اگر ذكر اسم اللَّه كنند بر ذبيحه حلال است كه يكى از شرائط بود كه ذابح بايد مسلم باشد . و ديگر آنكه مؤمن بآيات الهى دستورات و فرامين و حدود خداوند را مراعات مىكند و تابع فرمان او است و غير مؤمن بتخيلات فاسده خود رفتار مىكند و بالجمله ميداند كه هر فرمانى از حق باشد موافق حكمت و صلاح است و از غير او بر خلاف حكمت و عين فساد است و شاهد بر اين معنى آيه بعد است :
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 119 ]
وَ ما لَكُمْ أَلاَّ تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ قَدْ فَصَّلَ لَكُمْ ما حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلاَّ مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ وَ إِنَّ كَثِيراً لَيُضِلُّونَ بِأَهْوائِهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ ( 119 )
و چه سبب شده از براى شما اينكه نميخوريد از آن ذبيحه كه ذكر اسم اللَّه بر او شده و حال آنكه خداوند محققا براى شما تفصيل آنچه كه از حيوانات بر شما حرام شده داده است مگر در مورد اضطرار به خوردن آن كه در اين صورت جميع محرمات حلال مىشود و بدرستى كه كثيرى هراينه گمراه ميكنند سايرين را بهواهاى نفسانيه ندانسته محققا پروردگار تو داناتر است بتجاوزكنندگان ( كه حق را باطل ارائه ميدهند و باطل را حق ، حرام را حلال ميشمارند و حلال را حرام ميپندارند ) .
وَ ما لَكُمْ أَلَّا تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ
ظاهرا اشاره باشد ببعض مرتاضين و دراويش و صوفيه كه ميگويند حيوانى نبايد خورد ، و حقير بودم پاى