كه جماعتى اضلال كنند صدق كثير مىكند و البته اين جماعت مضلّين امر بر آنها مشتبه شده و خود هم در ضلالت جهل و گمراهى افتادند آن هم جهل مركب كه خيال ميكنند عالم هستند ولى صرف هوى و متابعت نفس است
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ
تعدى تجاوز و زيادهرويست باصطلاح كاسه از آش گرمتر ، اين جماعت اگر ميخواهند محرمات را ترك كنند چرس نكشند بنك استعمال نكنند ، سبيل نگذارند ، غلوّ نكنند ، نماز را ترك نكنند كه بگويند ما و اصل شدهايم و بحدّ يقين رسيدهايم ، و شرك در عبادت نياورند كه صورت مرشد را در نظر بگيرند ، و مسائل دين را از مراجع تقليد اخذ كنند و هزارها عيبهاى ديگر لازم نيست كه ترك خوردن گوشت حيوانى كنند خداوند از باطن و ظاهر آنها خبر دارد و به حال آنها از همه كس عالمتر است .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 120 ]
وَ ذَرُوا ظاهِرَ الْإِثْمِ وَ باطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِما كانُوا يَقْتَرِفُونَ ( 120 )
و واگذاريد ظاهر معصيت و باطن آن را محققا كسانى كه مرتكب معصيت ميشوند زود باشد كه جزا داده شوند به آنچه كردهاند .
وَ ذَرُوا
امر است و ظاهر در وجوب بلكه در اين مقام بمناسبت حكم و موضوع نص در وجوب است و اين دليل است بر اينكه ترك معاصى مجرد نجات از عقوبت آنها نيست بلكه امر واجب است و موجب مثوبت و يكى از عبادات مهمه است و خطبه شعبانيه كه فرمود
( افضل الاعمال فى هذا الشهر الورع عن محارم اللَّه )
نص در اين باب است .
ظاهِرَ الْإِثْمِ وَ باطِنَهُ
بعضى تفسير كردند بمعاصى ظاهريه و باطنيه ، بعضى تفسير كردند بافعال جوارحيه و امور قلبيه ، بعضى بزنا و اتخاذ اخدان ، بعضى