وَ ما عَلَى الَّذِينَ يَتَّقُونَ
ظاهر تقواى از حضور در اين نوع مجالس است و ممكن است تقواى از كليه معاصى باشد كه بر آنها عقوبتى نيست
مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ
يعنى مسئول عمل اينها نيستند اگر ممكن است نهى از منكر و ارشاد جاهل بايد نهى و ارشاد كنند و الّا هيچ مسئوليتى ندارند
وَ لكِنْ ذِكْرى
و اين تحديدات براى هدايت و يادآورى است لعلّهم ضمير هم ممكن است باهل معصيت برگردد كه اين نوع مجالس را تشكيل ندهند و ممكن است به ديگران برگردد كه از اين نوع مجالس احتراز كنند ، و كلمه لعلّ بمعنى بايد است يعنى بايد آنها از اين مجالس پرهيزگار شوند
يَتَّقُونَ
در قرآن ميفرمايد در مورد يهود و نصارى
لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ
مائده آيه 56 ، و در اخبار دارد
( الراضى بفعل قوم كالداخل فيهم )
( من احبّ عمل قوم كالداخل فيهم )
( من احبّ عمل قوم حشره اللَّه معهم )
و غير اينها
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 70 ]
وَ ذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِباً وَ لَهْواً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ ذَكِّرْ بِهِ أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما كَسَبَتْ لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ وَ إِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لا يُؤْخَذْ مِنْها أُولئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُوا بِما كَسَبُوا لَهُمْ شَرابٌ مِنْ حَمِيمٍ وَ عَذابٌ أَلِيمٌ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ ( 70 )
و واگذار كسانى را كه گرفتند دين خود را لعب و لهو و فريب داد آنها را حيات و زندگى دنيا و تذكر بده و موعظه فرما به اينكه هر نفسى گرفتار مىشود به آنچه كسب كرده و نيست از براى او غير خدا دوستى و شفيعى و اگر هر چه داشته باشد فدا دهد كه خود را خلاص كند از او قبول نميشود و نميگيرند اينها كسانى هستند كه باعمال زشت خود مأخوذ شدهاند براى آنها آشاميدنيست از آب بسيار جوش آمده و عذابى است بسيار دردناك بواسطه آنچه را كه به آن كافر شدند .